Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 grudnia 2009 r., V CNP 101/09

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 grudnia 2009 r., V CNP 101/09

Tekst

1 Sygn. akt V CNP 101/09

POSTANOWIENIE

2 Dnia 8 grudnia 2009 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Lech Walentynowicz

5 w sprawie ze skargi R.F.

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

7 wyroku Sądu Apelacyjnego

8 z dnia 7 maja 2009 r., sygn. akt [...]

9 w sprawie z powództwa P.F.

10 przeciwko R.F.

11 o zapłatę,

12 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 grudnia 2009 r., odrzuca skargę.

13 2

Uzasadnienie

14 Sąd Apelacyjny w W. wyrokiem z dnia 7 maja 2009 r., uwzględniając w całości apelację powoda, uchylił w części zaskarżonej wyrok Sądu Okręgowego w O. i przekazał w tym zakresie sprawę do ponownego rozpoznania.

15 W skardze z art. 4241

16 k.p.c. Powód domagał się stwierdzenia, że powyższy

17 wyrok jest niezgodny z prawem, gdyż został wydany w warunkach nieważności. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

18 Po ogłoszeniu w dniu 9 kwietnia 2008 r. wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 kwietnia 2008 r. SK 77/06 (Dz.U. Nr 59, poz. 367) można zakwestionować skargą z art. 4241

19 k.p.c. również prawomocne orzeczenie

20 niekończące postępowanie w sprawie. Z uzasadnienia wyroku Trybunału wynika, że przedmiotem rozważań były różnorodne sytuacje procesowe na tle wydawania w toku postępowania sądowego postanowień incydentalnych, które mogły być przyczyną powstania szkody. Pominięta natomiast została w uzasadnieniu najważniejsza i najczęściej występująca sytuacja, w której sąd drugiej instancji uchyla zaskarżony wyrok (postanowienie co do istoty sprawy) i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania.

21 Niezależnie jednak od powyższych uwag, trzeba przyjąć, że skarga powoda jest formalnie dopuszczalna, aczkolwiek wykazuje zupełną nieznajomość tej instytucji. Zakwestionowany został w niej wyrok w całości uwzględniający apelację powoda, nie mogący być źródłem jego szkody. Źródłem jej mógłby być – ewentualnie – wyrok oddalający apelację skarżącego.

22 Skarga z art. 4241

23 k.p.c. aktualizuje się w sytuacji, gdy w następstwie niezgodnego z prawem prawomocnego orzeczenia powstała szkoda w konkretnym rozmiarze. Powód w wyniku wydania korzystnego dla niego wyroku Sądu Apelacyjnego nie mógł ponieść jakiejkolwiek szkody; jego roszczenie rentowe zostało „odblokowane” i stało się przedmiotem ponownego rozpoznania przez Sąd Okręgowy.

24 3

25 Z przedstawionych przyczyn skarżący nie uprawdopodobnił istnienia szkody, bo nie mógł jej uprawdopodobnić w istniejącej sytuacji procesowej, w której toczy się postępowanie sądowe w zakresie objętym kwestionowanym wyrokiem i jego wynik nie jest wiadomy.

26 Należało w konsekwencji odrzucić skargę (art. 4248

27 § 1 k.p.c. w związku

28 z art. 4245

29 § 1 pkt 4 k.p.c.).