Zarządzenie Sądu Najwyższego z dnia 5 sierpnia 2026 r., I ZI 73/25

zarządzenie Sądu Najwyższego z dnia 5 sierpnia 2026 r., I ZI 73/25

Sentencja

ZARZĄDZENIE

1 Dnia 5 sierpnia 2026 r.

2 Sąd Najwyższy w składzie:

3 Prezes SN Maria Szczepaniec

1. Na podstawie art. 80 § 2b ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2024 poz. 334 - dalej powoływana jako: „u.s.p.”) odmówić przyjęcia wniosku o wydanie zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędzi Sądu Rejonowego w [...] X. Y. z uwagi na oczywistą bezzasadność wniosku;

2. Odpis zarządzenia doręczyć pełnomocnikowi wnioskodawców oraz wnioskodawcom wraz z pouczeniem, że na niniejsze zarządzenie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego – Izby Odpowiedzialności Zawodowej w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia;

3. Zwrócić Sądowi Rejonowemu w W. akta sprawy o sygn. […].

Uzasadnienie

7 Pełnomocnik wnioskodawców E. O. oraz K. O. wniósł o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędzi Sądu Rejonowego w [...] X. Y. o czyn z art. 212 § 1 k.k. i art. 216 § 1 k.k. oraz art. 11 § 2 k.k., polegający na tym, że dnia 16 kwietnia 2021 r. w [...] wydając postanowienie […] w uzasadnieniu znieważyła ich i zniesławiła indywidualnie oraz jako rodzinę pomawiając E. O. o przemoc ściganą z urzędu wobec K. O., co nie miało miejsca (k. 2-5).

8 Sąd Najwyższy zarządził co następuje.

9 Analiza wniosku o wyrażenie zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędzi Sądu Rejonowego w [...] X. Y. prowadzi do uznania, iż jest on bezzasadny w stopniu oczywistym. Nie zasługiwał on bowiem na uwzględnienie nie tylko z uwagi na brak dostatecznego uprawdopodobnienia popełnienia czynu wypełniającego znamiona przestępstw określonych w art. 212 § 1 k.k. i art. 216 § 1 k.k., ale przede wszystkim niewykazania takowej okoliczności w jakimkolwiek stopniu.

10 Sąd Najwyższy wskazuje, że w postępowaniu o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej, które jest szczególnym rodzajem postępowania, sąd dyscyplinarny orzeka zasadniczo na podstawie wniosku i dowodów załączonych przez wnioskodawcę, bowiem to rolą oskarżyciela, a nie sądu jest formułowanie oraz wykazywanie przesłanek uzasadniających zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej, toteż oskarżyciela – a nie sąd dyscyplinarny - obciąża powinność gromadzenia wszystkich niezbędnych w sprawie dowodów, uzasadniających podejrzenie popełnienia przez sędziego przestępstwa (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 12 czerwca 2003 r., SNO 29/03; uchwała Sądu Najwyższego z 24 października 2014 r., SNO 43/14).

11 Obowiązek przedłożenia materiału dowodowego przemawiającego za zasadnością wniosku należy tym samym do wnioskodawcy, a wyjątkiem od tej zasady jest jedynie sytuacja, w której nie posiada on realnych możliwości uzyskania materiału dowodowego, a zdolnością tą dysponuje wyłącznie sąd dyscyplinarny. W sytuacji natomiast, gdy nie dołączono do wniosku jakichkolwiek dowodów bądź przedłożone dowody nie wykazują żadnego widocznego związku z treścią zarzutu formułowanego wobec osoby objętej wnioskiem, żądanie wnioskodawcy uznać należy za bezzasadne w stopniu oczywistym.

12 W przedmiotowej sprawie nie został chociażby uprawdopodobniony fakt popełnienia przez sędzię Sądu Rejonowego w [...] X. Y. przestępstwa z art. 212 § 1 k.k. lub art. 216 § 1 k.k.

13 Objęta wnioskiem sędzia miała dopuścić się przestępstwa z art. 212 § 1 k.k. i art. 216 § 1 k.k. oraz art. 11 § 2 k.k., w ten sposób, że „dnia 16.04. 2021 r. w [...] Wydając Postanowienie […] w uzasadnieniu znieważyła nas i zniesławiła indywidualnie oraz jako rodzinę pomawiając E. O. o przemoc ściganą z urzędu wobec K. O., co nie miało miejsca”.

14 Do wniosku (poza kopią prywatnego aktu oskarżenia) nie zostało dołączone żadne pismo czy protokół rozprawy ze sprawy o sygn. akt […] toczącej się przed Sądem Rejonowym w [...], które wskazywałoby na dopuszczenie się przez sędzię zarzucanego jej czynu, pomimo obiektywnej możliwości uzyskania przedmiotowych dokumentów przez pełnomocnika wnioskodawców. Zasadniczo uzasadnienie wniosku dotyczy jedynie niepopartego dowodami subiektywnego poczucia pomówienia i znieważenia, które mają odczuwać wnioskodawcy wobec niekorzystnego rozstrzygnięcia w sprawie o sygn. akt […]. Nie zostały zatem przedstawione dowody, wskazujące na popełnienie przez objętą wnioskiem sędzię przestępstw z art. 212 § 1 k.k. oraz z art. 216 § 1 k.k., Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędzi Sądu Rejonowego w [...] X. Y. wobec jego oczywistej bezzasadności.