Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 kwietnia 1998 r., I PKN 45/98

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
I PKN 45/98
Data
Forma
Wyrok
Źródło
SAOS: System Analizy Orzeczeń Sądowych (ICM UW), dokument u źródła
Otwórz w aplikacji

Tekst

1 Wyrok z dnia 9 kwietnia 1998 r.

2 I PKN 45/98

3 Nie narusza art. 109 § 2 KP wysłuchanie pracownika przez inną wyznaczoną do tego osobę niż uprawniona do wymierzenia kary porządkowej.

4 Przewodniczący SSN: Kazimierz Jaśkowski (sprawozdawca), Sędzia SN:

5 Józef Iwulski, Sędzia SA: Alina Krusz-Stankiewicz

6 Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 1998 r. sprawy z powództwa Zbigniewa N. przeciwko Kopalni Węgla Brunatnego „B.” z/s w R. o uchylenie kary nagany, na skutek kasacji powoda od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi z dnia 10 października 1997 r. [...] o d d a l i ł kasację.

Uzasadnienie

7 Powód Henryk N. w sprawie przeciwko Kopalni Węgla Brunatnego „B.” w R. o uchylenie kary nagany wniósł kasację od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi z dnia 10 października 1997 r. [...]. Zaskarżonym wyrokiem oddalono apelację powoda od wyroku Sądu pierwszej instancji, oddalającego powództwo. W kasacji zarzucono naruszenie art. 109 w związku z art. 3 1

8 KP

9 oraz regulaminu pracy pozwanej przez przyjęcie, że jest dopuszczalne nałożenie kary przez inną osobę niż ta, która wysłuchała pracownika. Pozwana wniosła o oddalenie kasacji.

10 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

11 Kasacja nie jest uzasadniona.

12 Według art. 109 § 2 KP kara może być zastosowana tylko po uprzednim wysłuchaniu pracownika, zaś art. 3

13 1

14 KP stanowi, że za pracodawcę będącego jednostką

15 2

16 organizacyjną czynności w sprawach z zakresu prawa pracy dokonuje osoba lub organ zarządzający tą jednostką, albo inna wyznaczona do tego osoba. Jest sprawą organizacji pracy przez pracodawcę, kogo wyznaczy do nakładania kar porządkowych. Kodeks pracy nie stwarza w tym zakresie żadnych ograniczeń. Nie ma także zakazu przekazywania posiadanych uprawnień do nakładania kar niższym szczeblom w strukturze organizacyjnej zakładu pracy, przy czym przekazanie to może być także częściowe (np. tylko do nakładania niektórych kar lub stosowania ich wobec niektórych podległych pracowników). Trafnie przyjęły Sądy obu instancji, iż art. 109 KP nie zawiera wymagania, aby ta sama osoba wysłuchała pracownika, a następnie decydowała o nałożeniu kary. Konieczne jest jedynie, aby wysłuchanie pracownika poprzedzało nałożenie kary. Osoba uprawniona do nakładania kar porządkowych może natomiast upoważnić inną osobę do wysłuchania pracownika przed podjęciem decyzji o nałożeniu kary. Nie stanowi to naruszenia art. 109 § 2 KP a co najwyżej można takie zachowanie poddawać ocenie z punktu widzenia racjonalnej organizacji pracy.

17 Z tych względów na podstawie art. 393

18 12

19 KPC orzeczono jak w sentencji.

20 ========================================

Powołane przepisy

Cytowane w

Cytowane w 12 orzeczeniach.

  1. Wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu z dnia 28 maja 2019 r., X P 689/17
  2. Wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu z dnia 17 grudnia 2018 r., X P 794/17
  3. Wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu z dnia 28 maja 2018 r., X P 429/17
  4. Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 20 lipca 2017 r., XXI Pa 41/17
  5. Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 17 listopada 2016 r., VIII Pa 115/16
  6. Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie z dnia 13 października 2016 r., VI P 146/16
  7. Wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 13 lipca 2016 r., VII Pa 58/16
  8. Wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu z dnia 10 czerwca 2016 r., X P 77/15
  9. Wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu z dnia 22 kwietnia 2016 r., X P 316/15
  10. Wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 3 marca 2016 r., VIII Pa 217/15
  11. Wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu z dnia 5 maja 2015 r., X P 32/15
  12. Wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu z dnia 29 kwietnia 2014 r., X P 667/13