Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 listopada 2024 r., I NZ 34/23

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 listopada 2024 r., I NZ 34/23

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 Dnia 27 listopada 2024 r.

2 Sąd Najwyższy w składzie:

3 SSN Tomasz Przesławski

4 w sprawie ze skargi M. J. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Okręgowym w Gliwicach w sprawie o sygn. I C 1628/22, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 27 listopada 2024 r., w przedmiocie zażalenia M.J. na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 9 maja 2023 r. wydane w sprawie V S 27/23, 1. odrzuca wniosek o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego;

2. odrzuca zażalenie;

3. umarza postępowanie w przedmiocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.

Uzasadnienie

7 Postanowieniem z 9 maja 2023 r., V S 27/23, Sąd Apelacyjny w Katowicach odrzucił skargę M. J. (dalej: „skarżący”) na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Okręgowym w Gliwicach w sprawie o sygn. I C 1628/22.

8 Pismem z 30 maja 2023 r. pełnomocnik skarżącego wywiódł zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 9 maja 2023 r., żądając w nim uchylenia wskazanego orzeczenia oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów zastępstwa prawnego w niniejszym postępowaniu i kosztów skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w przypadku ich poniesienia.

9 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

10 Zażalenie podlega odrzuceniu.

11 W pierwszej kolejności wskazać należy, że wniosek o wyłączenie sędziego ma z samej swej istoty charakter zindywidualizowany w ujęciu podmiotowym (postanowienie Sądu Najwyższego z 20 kwietnia 2022 r., I NKRS 12/22), jak i jest skonkretyzowany w znaczeniu przedmiotowym (postanowienie Sądu Najwyższego z 19 czerwca 2019 r., I NSPO 2/19). Wnioski, które nie spełniają tych wymogów, a więc wnioski abstrakcyjne, są niedopuszczalne. W uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 26 lipca 2019 r., I NOZP 1/19, wyraźnie wskazano, że wniosek o wyłączenie sędziego niewyznaczonego do rozpoznania sprawy jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu bez składania przez sędziego oświadczenia, o jakim mowa w art. 52 § 2 k.p.c., przy czym sędzia objęty takim wnioskiem o wyłączenie, może zasiadać w składzie sądu rozpoznającego ten wniosek.

12 W niniejszej sprawie wnioskodawca żąda wyłączenia określonej grupy sędziów, którzy z uwagi na pełnienie urzędu w Sądzie Najwyższym, jedynie potencjalnie mogą zostać wyznaczeni do rozpoznania danej sprawy. W związku z tym wniosek ten podlegał odrzuceniu.

13 Odnosząc się do wywiedzionego zażalenia wskazać należy, że zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725 ze zm., dalej: „u.s.p.p.”), w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy.

14 W orzecznictwie przyjmuje się, że na postanowienie dotyczące przewlekłości postępowania zażalenie nie przysługuje (uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 23 marca 2006 r., III SPZP 3/05; postanowienia Sądu Najwyższego z: 12 stycznia 2022 r., I NO 71/21; 1 września 2022 r., I NZ 13/22). Postępowanie prowadzone na podstawie przepisów ustawy o skardze na przewlekłość postępowania nie jest bowiem samodzielnym postępowaniem co do istoty sprawy.

15 Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 373 § 1 k.p.c. w zw. z art. 394¹ § 3 k.p.c. w zw. z art. 398²¹ k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 u.s.p.p. orzekł jak w sentencji.

16 Z uwagi na odrzucenie zażalenia, bezprzedmiotowe stało się rozpoznawanie wniosków skarżącego o zwolnienie z kosztów sądowych, co skutkowało umorzeniem postępowania w tym zakresie na podstawie art. 8 ust. 2 u.s.p.p. w zw. z art. 394¹ § 3 w zw. z art. 398²¹ w zw. z art. 391 § 1 w zw. z art. 355 k.p.c.

17 Wobec powyższego, orzeczono jak w sentencji.