Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2024 r., I NSP 372/24

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2024 r., I NSP 372/24

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 Dnia 15 października 2024 r.

2 Sąd Najwyższy w składzie:

3 SSN Maria Szczepaniec

4 w sprawie ze skargi M.J. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. V S 76/23, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 15 października 2024 r.,

1. odrzuca wniosek o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego;

2. odrzuca skargę;

3. umarza postępowanie w przedmiocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.

Uzasadnienie

8 Pismem z 2 września 2024 r. (data stempla pocztowego) M.J. (dalej:

9 „skarżący”), zastępowany przez adwokata A.N., złożył skargę na przewlekłość postępowania toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt V S 76/23 w związku z nienadaniem biegu zażaleniu z dnia 8 maja 2023 r. Skarżący wniósł o: stwierdzenie przewlekłości postępowania i o zasądzenie od organu na rzecz strony kwoty jaką Sąd procedujący uzna za uzasadnioną w celach prewencyjnych, lecz nie mniej niż 6.000 zł, tytułem przewlekłości postępowania, a także kosztów zastępstwa prawnego oraz wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych.

10 Sąd Najwyższy zważył, co następuje

11 Wniosek o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego został złożony w treści skargi, a zatem jeszcze przed wyznaczeniem składu orzekającego w niniejszym postępowaniu. W związku z powyższym wskazać należy, że zgodnie z uchwałą składu siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego z 26 lipca 2019 r. wydaną w sprawie o sygn. akt I NOZP 1/19, wniosek o wyłączenie sędziego niewyznaczonego do rozpoznania sprawy jest niedopuszczalny, przy czym sędzia objęty takim wnioskiem może zasiadać w składzie sądu rozpoznającego wniosek. Zważyć również należy, że zgodnie z obowiązującym od 1 lipca 2023 r. art. 53¹ § 1 pkt 3 k.p.c. niedopuszczalny jest wniosek o wyłączenie sędziego niebędącego członkiem składu orzekającego. W konsekwencji wniosek taki podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny.

12 Złożona w niniejszej sprawie skarga na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt V S 76/23 jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.

13 Przepis art. 3 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. 2023, poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”) zawiera zamknięty katalog postępowań, w których określonym podmiotom przysługuje uprawnienie do wniesienia skargi na przewlekłość (por. postanowienia Sądu Najwyższego z: 29 listopada 2018 r., I NSP 39/18; 6 grudnia 2011r., KSP 11/11; 29 października 2009 r., KSP 18/09).

14 Powyższe nakazuje przyjąć, że w postępowaniach innych niż wymienione w katalogu określonym w art. 3 ustawy o skardze na przewlekłość skarga nie przysługuje. Nie ulega przy tym wątpliwości, że w katalogu tym nie zostało uwzględnione postępowanie wywołane skargą na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.

15 Przedmiotowa skarga dotyczy postępowania wywołanego skargą na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie pod sygn. akt V S 76/23. Jak wskazano powyżej, w postępowaniach tego rodzaju ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia skargi na przewlekłość, a zatem skarga ta jest niedopuszczalna i jako taka podlegała odrzuceniu.

16 Ponadto przedmiotowa skarga została wniesiona po prawomocnym zakończeniu postępowania. Powyższe również przesądza o niedopuszczalności wywiedzionej skargi.

17 Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398⁶ § 3 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, orzekł jak w sentencji postanowienia.

18 Konsekwencją odrzucenia skargi na przewlekłość postępowania, wobec jej niedopuszczalności jest zbędność orzekania w przedmiocie wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie opłaty od skargi. Postępowanie w tym zakresie należało więc umorzyć na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość w zw. z art. 394¹ § 3 w zw. z art. 398²¹ w zw. z art. 391 § 1 w zw. z art. 355 k.p.c.

19 M.L.