Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 sierpnia 2026 r., I KO 88/26

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 sierpnia 2026 r., I KO 88/26

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 Dnia 19 sierpnia 2026 r.

2 Sąd Najwyższy w składzie:

3 SSN Michał Laskowski

4 w sprawie z oskarżenia prywatnego R.P. o czyn z art. 212 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 19 sierpnia 2026 r., inicjatywy przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, wyrażonej w postanowieniu Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 20 lipca 2026 r., sygn. akt IV Kz 431/26, na podstawie art. 37 k.p.k.

5 postanowił:

6 przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Piotrkowie Trybunalskim.

Uzasadnienie

7 Do Sądu Okręgowego w Poznaniu wpłynęło zażalenie R.P. na postanowienie Sądu Rejonowego Poznań - Stare Miasto w Poznaniu z 8 czerwca 2026 r., mocą którego umorzono postępowanie w sprawie zainicjowanej oskarżeniem prywatnym skarżącego o popełnienie przez D.T., P.M., D.P., D.J., P.K. i P.M. czynu zabronionego ,,pomówienia lub znieważenia”, ze względu na brak skargi uprawnionego oskarżyciela (art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k.).

8 Sąd Okręgowy w Poznaniu wystosował do Sądu Najwyższego inicjatywę przekazania sprawy IV Kz 431/26 innemu Sądowi równorzędnemu wskazując, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga zastosowania w niniejszej sprawie delegacji na podstawie art. 37 k.p.k., albowiem oskarżonymi w niej są Prezes tutejszego sądu oraz sędziowie orzekający w Sądzie występującym.

9 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

10 Żądanie Sądu właściwego terytorialnie zostało uwzględnione. O przekazaniu sprawy innemu sądowi równorzędnemu zadecydowało przede wszystkim przekonanie, że dobro wymiaru sprawiedliwości sprzeciwia się sytuacji, aby o odpowiedzialności karnej oskarżonego rozstrzygali sędziowie instancyjnie mu podlegli. W przedmiotowym układzie procesowym w sprawie zawisłej przez Sądem Okręgowym w Poznaniu jako drugiej instancji, pojawiły się okoliczności, które teoretycznie mogłyby prowadzić do ograniczenia swobody orzekania lub stwarzać, wprawdzie mylne, przeświadczenie stron czy opinii publicznej o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy. Ustalenie tych przesłanek pozwalało sięgnąć po rozwiązanie z art. 37 k.p.k., aby zapobiec zakłóceniu prawidłowego funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości.

11 W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Piotrkowie Trybunalskim, a więc Sądowi położonemu poza apelacją poznańską, w Polsce centralnej.