Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 lipca 2023 r., I KO 40/23
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 lipca 2023 r., I KO 40/23Otwórz w aplikacji
Sentencja
POSTANOWIENIE
1 Dnia 24 lipca 2023 r.
2 Sąd Najwyższy w składzie:
3 SSN Andrzej Tomczyk
4 w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron, w dniu 24 lipca 2023 r., w sprawie sporu w przedmiocie właściwości miejscowej na podstawie art. 38 k.p.k.
5 postanowił stwierdzić swą niewłaściwość i sprawę o rozstrzygnięcie sporu co do rozpoznania wniosku B. M. o odszkodowanie za niesłuszne tymczasowe aresztowanie przekazać do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Poznaniu.
Uzasadnienie
6 Niniejsza sprawa nie mogła być rozpoznana merytorycznie, gdyż Sąd Okręgowy w Poznaniu błędnie skierował wniosek o rozstrzygnięcie wyraźnie wyartykułowanego sporu w przedmiocie właściwości miejscowej pomiędzy Sądem Okręgowym w Poznaniu a Sądem Okręgowym Warszawa – Praga w Warszawie do Sądu Najwyższego.
7 Zgodnie z treścią art. 38 zd. I k.p.k. spór o właściwość między sądami rozstrzyga ostatecznie sąd wyższego rzędu właściwy ze względu na siedzibę sądu, który pierwszy wszczął spór. Sąd Najwyższy jest właściwy jedynie do rozstrzygnięcia sporu między sądem apelacyjnym a innym sądem powszechnym (art. 38 zd. II k.p.k.).
8 Sąd Najwyższy nie jest zatem właściwy do rozpoznania sporu kompetencyjnego, gdy zachodzi on między dwoma sądami okręgowymi. Sądem właściwym do rozpoznania takiej sprawy jest sąd apelacyjny – in concreto - w Poznaniu jako sąd wyższego rzędu właściwy ze względu na siedzibę sądu, który pierwszy wszczął spór, tj. Sąd Okręgowy w Poznaniu.
9 W tym stanie rzeczy, skoro jak wcześniej wskazano, zgodnie z treścią art. 38 k.p.k., właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Sąd Apelacyjny w Poznaniu, Sąd Najwyższy przekazał ją temu Sądowi.
Powołane przepisy
- Kodeks postępowania karnego, art. 38