Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2012 r., I CZ 76/12

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2012 r., I CZ 76/12

Tekst

1 Sygn. akt I CZ 76/12

POSTANOWIENIE

2 Dnia 12 lipca 2012 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący, sprawozdawca)

5 SSN Wojciech Katner

6 SSA Andrzej Niedużak

7 w sprawie z powództwa E. R.

8 przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Rejonowego oraz Samodzielnemu Wojewódzkiemu Zespołowi Publicznych Zakładów Psychiatrycznej Opieki Zdrowotnej w W.

9 o zapłatę,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 lipca 2012 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego

11 z dnia 9 listopada 2011 r.,

12 1. oddala zażalenie;

13 2. przyznaje radcy prawnemu A. A. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego kwotę 2.700 (dwa tysiące siedemset) zł,

14 powiększoną o należną stawkę podatku od towarów i

15 usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej

16 udzielonej powódce z urzędu w postępowaniu

17 zażaleniowym;

18 3. odstępuje od obciążenia powódki kosztami postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

19 2

20 Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 9 listopada 2011 r. oddalił wniosek powódki o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 9 lipca 2010 r. oraz odrzucił jej wniosek o doręczenie uzasadnienia tego orzeczenia.

21 W zażaleniu na rozstrzygnięcie odrzucające wniosek o doręczenie uzasadnienia wyroku powódka zarzuciła naruszenie art. 871

22 § 1 k.p.c. i wniosła o uchylenie tego

23 postanowienia.

24 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

25 Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

26 Zgodnie z art. 871

27 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Żaden przepis nie przewiduje przymusu adwokacko-radcowskiego w postępowaniu przed sądem powszechnym w przedmiocie przywrócenie terminu, czy też doręczenie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nie wynika, że przesłanką odrzucenia wniosku skarżącej było uchybienie przymusowi adwokacko - radcowskiemu przy dokonywaniu przez nią czynności procesowych. Skoro art. 871 § 1 k.p.c. nie stanowił i

28 nie mógł stanowić podstawy zaskarżonego rozstrzygnięcia, to zarzut naruszenia tego przepisu okazał się całkowicie chybiony.

29 U podstaw zaskarżonego postanowienia legło stwierdzenie, że skarżąca uchybiła terminowi do zgłoszenia wniosku o doręczenie uzasadnienia wyroku wskutek braku należytej dbałości w prowadzeniu swojej sprawy. Na postanowienie sądu drugiej instancji w przedmiocie oddalenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie uzasadnienia wyroku nie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego (art. 3941

30 k.p.c.). Pośrednio takie postanowienie może zostać

31 skontrolowane, jeżeli wskutek uchybienia terminowi do zgłoszenia tego wniosku zostanie on odrzucony, a w zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skarżący wniesie o kontrolę sposobu rozstrzygnięcia wniosku o przywrócenie terminu (art. 380 w związku z art. 39821

32 k.p.c.). Gdy w sprawie występuje profesjonalny

33 pełnomocnik, wniosek powinien być jednoznacznie sformułowany, gdyż nie ma 3

34 podstaw do przypisywania pismom przez niego wnoszonym treści wprost w nich nie wyrażonych (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 lipca 2008 r., II CZ 54/08, niepubl.).

35 Powódka, reprezentowana przez radcę prawnego, w zażaleniu nie zgłosiła stosownego wniosku, co uniemożliwiło przeprowadzenie kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie uzasadnienia wyroku.

36 Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art.

37 3941

38 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji, rozstrzygając o kosztach postępowania zażaleniowego stosownie do art. 102 w związku z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c.

39 oraz § 15 w związku z § 6 pkt 6, § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.).