Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 września 2008 r., I CZ 64/08

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
I CZ 64/08
Data
Forma
Postanowienie
Źródło
SAOS: System Analizy Orzeczeń Sądowych (ICM UW), dokument u źródła
Otwórz w aplikacji

Tekst

1 Sygn. akt I CZ 64/08

POSTANOWIENIE

2 Dnia 5 września 2008 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Marian Kocon (przewodniczący)

5 SSN Gerard Bieniek (sprawozdawca)

6 SSA Dariusz Dończyk

7 w sprawie z powództwa J. J.

8 przeciwko Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Z.

9 o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 września 2008 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 5 czerwca 2008 r., sygn. akt I ACz (…),

11 oddala zażalenie i odstępuje od obciążenia powódki kosztami postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

12 Postanowieniem z dnia 5.06.2008 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powódki wniesioną od postanowienia tego Sądu z dnia 4.03.2008 r. albowiem nie przedstawiono w niej uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżąca ograniczyła bowiem uzasadnienie tego wniosku do stwierdzenia, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona”.

13 Powódka zaskarżyła to postanowienie zażaleniem zarzucając naruszenie przepisów art. 3986

14 § 2, 3984

15 § 1 pkt 3 i 3989

16 § 1 pkt 4 k.p.c. i wniosła o jego uchylenie.

17 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

18 Zażalenie nie jest uzasadnione. Jest poza sporem, że zgodnie z art. 3984 § 1 pkt

19 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do 2

20 rozpoznania i jego uzasadnienie. Skarżąca zawarła w skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania na podstawie art. 3989

21 § 1 pkt 4 k.p.c. albowiem skarga

22 kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, natomiast w uzasadnieniu skargi kasacyjnej stwierdzono „wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadniam tym, iż skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona”. Takie sformułowanie jest jedynie powtórzeniem formuły ustawowej i oczywiście nie spełnia wymagania dotyczącego uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Przeciwnie, przytoczenie jedynie formuły ustawowej oznacza, w ogóle brak uzasadnienia tego wniosku. Sąd Najwyższy wyjaśnił już w kilku orzeczeniach, że jeśli przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest twierdzenie skarżącego, iż skarga jest oczywiście uzasadniona, to powinien on w uzasadnieniu wniosku zawrzeć wywód prawny wskazujący, w czym wyraża się ta „oczywistość” i przedstawić argumenty wskazujące, że rzeczywiście skarga jest oczywiście uzasadniona (por. postanowienie z dnia 26.04.2006 r. II CZ 28/06 Lex 198531, postanowienie z dnia 14.07.2005 r. II CZ 61/05 i inne). Nie ulega więc wątpliwości, że wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zawiera prawidłowo sformułowanego uzasadnienia. W świetle art. 3986 § 2 k.p.c., uzasadniało to jej odrzucenie, bez wzywania skarżącej do usunięcia tego braku.

23 Odrzuceniu skargi kasacyjnej nie stała na przeszkodzie okoliczność, że Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 1.07.2008 r. SK 40/07 zakwestionował zgodność z Konstytucją przepisów dotyczących odrzucenia skargi kasacyjnej bez wzywania do usunięcia braków w sytuacji, gdy skarga kasacyjna nie spełnia wymagania określonego w art. 3984

24 § 1 pkt 3 k.p.c. w zakresie zamieszczenia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Wynika to z dwóch powodów:

25 Po pierwsze, w chwili podejmowania zaskarżonego postanowienia, wyrok Trybunału Konstytucyjnego nie obowiązywał, a brak podstaw, aby wyrokowi temu przypisywać skutki retroaktywne, co uzasadnia fakt, że wyrok Trybunału odnosi się do przepisów proceduralnych.

26 Po drugie, wyrok Trybunału Konstytucyjnego wyraźnie określa, że chodzi o niezamieszczenie w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania. Wyrok nie odnosi się do braku uzasadnienia tego wniosku.

27 Z tych względów, na podstawie art. 3941

28 § 2 k.p.c. w związku z art. 39814

29 k.p.c.

30 orzeczono jak w sentencji.

Powołane przepisy

Cytowane w

Cytowane w 56 orzeczeniach.

  1. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 września 2026 r., I USK 594/26
  2. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 września 2026 r., I USK 579/26
  3. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 września 2026 r., I CSK 1138/25
  4. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 sierpnia 2026 r., I PSK 506/26
  5. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 sierpnia 2026 r., I CSK 760/25
  6. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 sierpnia 2026 r., I USK 390/26
  7. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 sierpnia 2026 r., I PSK 196/26
  8. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 września 2025 r., I CSK 2324/24
  9. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 kwietnia 2025 r., I CSK 136/25
  10. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 maja 2024 r., III USK 215/23
  11. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 grudnia 2023 r., I CSK 6243/22
  12. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2023 r., II USK 200/22
  13. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2023 r., I PSK 95/22
  14. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2022 r., I USK 530/21
  15. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 2020 r., I UK 194/19
  16. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2020 r., V CSK 260/19
  17. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2018 r., II CSK 213/18
  18. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 2017 r., I PK 188/17
  19. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 maja 2017 r., III PK 126/16
  20. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 listopada 2015 r., II PK 112/15

Pokaż wszystkie