Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 maja 2010 r., I CZ 26/10

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 maja 2010 r., I CZ 26/10

Tekst

1 Sygn. akt I CZ 26/10

POSTANOWIENIE

2 Dnia 25 maja 2010 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)

5 SSN Henryk Pietrzkowski

6 SSN Mirosława Wysocka

7 w sprawie z wniosku G.(...) Spółki z o.o. w W.

8 przy uczestnictwie R.(...) Spółki z o.o. w W.

9 o zabezpieczenie,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 maja 2010 r., zażalenia uczestnika postępowania na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 8 października 2009 r., sygn. akt VI ACz (…), w punkcie 2, uchyla zaskarżone postanowienie w części dotyczącej kosztów postępowania zażaleniowego i w tym zakresie sprawę przekazuje Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.

Uzasadnienie

11 Orzekając o kosztach postępowania zażaleniowego w przedmiocie udzielenia zabezpieczenia w postanowieniu z dnia 8 grudnia 2009 r., Sąd Apelacyjny zasądził od obowiązanego R.(...) Sp. z o.o. w W. na rzecz uprawnionego G.(...) Sp. z o.o. w W. kwotę 5.400 zł.

12 W zażaleniu na to postanowienie obowiązany zarzucił naruszenie art. 745 § 1 k.p.c., nakazującego rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zabezpieczającego dopiero w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. W związku z tym wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

13 2

14 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

15 Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.

16 Sąd Apelacyjny nie uzasadnił swojego rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania, dlatego też nie jest jasne, jakimi motywami kierował się przy zasądzaniu kosztów postępowania zabezpieczającego. Nie bez znaczenia jest jednak zarzut skarżącego, że zgodnie art. 745 § 1 k.p.c., o kosztach tych sąd powinien orzec dopiero w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. Orzeczeniem takim nie jest zaś z pewnością postanowienie o oddaleniu zażalenia na postanowienie o udzieleniu zabezpieczenia. W przepisie tym chodzi o zakończenie postępowania co do istoty sprawy. W tym kontekście wątpliwości budzić musi adnotacja dokonana przez sędziego sprawozdawcę na odpisie zażalenia, iż „brak podstaw do zastosowania art. 395 § 2 k.p.c. (zapis na sąd polubowny)”. Sąd Apelacyjny w każdym razie nie wyjaśnił w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, dlaczego istnienie zapisu na sąd polubowny miałoby wykluczać zastosowanie w sprawie normy art. 745 § 1 k.p.c. Zapis taki sam przez się nie może bowiem decydować o uznaniu, że zaskarżone postanowienie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie.

17 Niewyjaśnienie motywów zaskarżonego postanowienia sprawia, że podlegało ono uchyleniu celem ponownego rozpoznania przedmiotowego zagadnienia (art. 3941 § 3 w

18 zw. z art. 39815

19 § 1 k.p.c.).