Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2007 r., I CZ 26/07

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2007 r., I CZ 26/07

Tekst

1 Sygn. akt I CZ 26/07

POSTANOWIENIE

2 Dnia 27 kwietnia 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący)

5 SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian

6 SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)

7 w sprawie z powództwa L.P.

8 przeciwko Bank […] S.A.

9 o zapłatę,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

11 w Izbie Cywilnej w dniu 27 kwietnia 2007 r.,

12 zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego

13 z dnia 26 stycznia 2007 r., sygn. akt [...],

14 oddala zażalenie i zasądza od powoda L.P. na rzecz strony pozwanej Bank S.A. kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset) tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

15 2

Uzasadnienie

16 Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2007 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację powoda L.P. od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 27 kwietnia 2006 r. w sprawie o zapłatę.

17 Strona powodowa ustanowiła w niniejszej sprawie dwóch pełnomocników procesowych: adwokata M.P. i adwokata A.Ł., którzy złożyli odrębne wnioski o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 27 kwietnia 2006 r. i doręczenie jego odpisu. Jako pierwszy odpis tego wyroku otrzymał adwokat A.Ł. w dniu 2 czerwca 2006 r.

18 Sąd Apelacyjny uznał, iż apelacja została wniesiona po terminie określonym w art. 369 § 1 k.p.c., gdyż powód otrzymał odpis wyroku w dniu 2 czerwca 2006 r., a apelacja została wniesiona 22 czerwca 2006 r. Nie miał znaczenia fakt, że adwokat wnoszący apelację – M.P. - odpis wyroku z uzasadnieniem otrzymał dopiero w dniu 9 czerwca 2006 r.

19 Powód zaskarżył postanowienie Sądu Apelacyjnego w całości, zarzucając naruszenie art. 369 § 1 k.p.c. i nie zastosowanie art. 141 § 3 k.p.c. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

20 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

21 Zgodnie z art. 369 § 1 k.p.c. apelację wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie dwutygodniowym od doręczenia stronie skarżącej wyroku z uzasadnieniem. Nie można zatem mówić o istnieniu różnych terminów do wniesienia apelacji przez każdego z kilku pełnomocników reprezentujących stronę. Sąd Najwyższy wypowiedział się już w tej kwestii w orzeczeniu z dnia 1 września 1958 r., II CR 744/57 (OSNCK 1960, nr 1, poz. 18) stwierdzając, że jeżeli strona ma kilku pełnomocników w procesie, to termin do wniesienia środka odwoławczego biegnie od daty doręczenia orzeczenia jednemu z nich.

22 Oceny tej nie zmienia wadliwe zastosowanie art. 141 § 3 k.p.c. w wyniku doręczenia odpisu orzeczenia większej liczbie pełnomocników ustanowionych w sprawie. Doręczenie odpisu orzeczenia któremukolwiek z nich jest 3

23 równoznaczne z dokonaniem doręczenia stronie, z czym wiąże się rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia apelacji.

24 Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 k.p.c.

25 w związku z art. 3941

26 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie, orzekając o kosztach

27 postępowania zażaleniowego na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 oraz art. 39821

28 k.p.c.