Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 2013 r., I CZ 25/13

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 2013 r., I CZ 25/13

Tekst

1 Sygn. akt I CZ 25/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 8 maja 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Anna Owczarek (przewodniczący)

5 SSN Wojciech Katner (sprawozdawca)

6 SSN Agnieszka Piotrowska

7 w sprawie z powództwa T. L.

8 przeciwko S. J., obecnie Syndykowi masy upadłości S. G. J. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą S. S. J. w upadłości likwidacyjnej w P. o zapłatę,

9 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 maja 2013 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w W.

10 z dnia 19 grudnia 2012 r.,

11 uchyla zaskarżone postanowienie z przekazaniem Sądowi

12 Okręgowemu w W. rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

13 2

14 Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2012 r. Sąd Okręgowy w W. odrzucił skargę kasacyjną powoda T. L. od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 24 lipca 2012 r. w sprawie […] przeciwko S. J. o zapłatę. Wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną w sprawie rozpoznawanej dotąd jako gospodarcza została określona na kwotę 58 727 złotych. Sąd Okręgowy zastosował art. 3982 § 1 k.p.c. w

15 brzmieniu tego przepisu, obowiązującym sprzed wejścia w życie ustawy z dnia 16 września 2011 r. zmieniającej Kodeks postępowania cywilnego i uznał skargę za niedopuszczalną ze względu na zbyt małą wartość przedmiotu zaskarżenia. W zażaleniu powód zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 3986

16 § 2 w związku z art. 3981

17 § 1 oraz art. 3982

18 § 1 k.p.c. poprzez ich błędne

19 zastosowanie. Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia, rozpatrzenie skargi kasacyjnej i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

20 Zażalenie jest zasadne.

21 Sąd drugiej instancji wadliwie zastosował art. 3982

22 § 1 k.p.c., który stanowi

23 od wejścia w życie dnia 3 maja 2012 r. ustawy z dnia 16 września 2011 r., zmieniającej kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 233, poz. 1381), że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych, a w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych - niższa niż dziesięć tysięcy złotych. W obowiązującym prawie nie ma już wyodrębnionego minimum wartości przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną w sprawach gospodarczych. Ze względu na to, że sprawa wszczęta wniesieniem do Sądu Najwyższego skargi kasacyjnej od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji jest uważana za nową sprawę w postępowaniu cywilnym, dla której nie ma znaczenia, że została wszczęta przed sądem powszechnym jako sprawa gospodarcza a skarga w niniejszej sprawie została wniesiona 10 stycznia 2013 r. od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 24 lipca 2012 r., to zastosowanie ma nowe brzmienie art. 3982

24 § 1 k.p.c.

25 3

26 W tym stanie rzeczy skarga kasacyjna dotycząca przedmiotu zaskarżenia o wartości 58 727 złotych odnosi się do wartości określonej powyżej minimum według art. 3982

27 § 1 k.p.c. i jest dopuszczalna.

28 Z tych względów należało na podstawie art. 39815

29 § 1 w związku z art. 3941

30 § 3 k.p.c. zaskarżone postanowienie uchylić, jednocześnie przekazując Sądowi Okręgowemu rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego (art. 108 § 2 w związku z art. 393 § 1 i art. 39821

31 k.p.c.).