Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 maja 2014 r., I CZ 24/14

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 maja 2014 r., I CZ 24/14

Tekst

1 Sygn. akt I CZ 24/14

POSTANOWIENIE

2 Dnia 9 maja 2014 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący)

5 SSN Józef Frąckowiak

6 SSN Anna Kozłowska (sprawozdawca)

7 w sprawie ze skargi J. B.

8 o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Okręgowego w W. z dnia 22 września 2009 r.,

9 w sprawie z wniosku J. B.

10 przy uczestnictwie M. M. i in.,

11 o zmianę postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku,

12 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

13 w Izbie Cywilnej w dniu 9 maja 2014 r.,

14 zażalenia skarżącej na postanowienie Sądu Okręgowego w W.

15 z dnia 5 sierpnia 2013 r.,

16 oddala zażalenie.

Uzasadnienie

17 2

18 W sprawie z wniosku J. B. z udziałem […] o zmianę postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po S. M., Sąd Rejonowy w P. postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2008 r. oddalił wniosek, a postanowieniem z dnia 22 września 2009 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił apelację wnioskodawczyni od tego postanowienia. Postanowieniem z dnia 9 września 2011 r. Sąd Najwyższy oddalił skargę kasacyjną wnioskodawczyni wniesioną od postanowienia Sądu Okręgowego.

19 W dniu 7 września 2012 r. wnioskodawczyni złożyła we wskazanej sprawie skargę o wznowienie postępowania powołując się na brak należytej reprezentacji i pozbawienie możności działania.

20 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w W. odrzucił skargę o wznowienie postępowania jako wniesioną po upływie przewidzianego przepisami k.p.c. terminu. Sąd Okręgowy wskazał również, że skarga nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia zważywszy, że wszystkie zawarte w skardze zarzuty dotyczyły postępowania o stwierdzenie nabycia spadku zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w P. z dnia 26 września 2000 r. W zażaleniu wnioskodawczyni zarzuciła, że zaskarżone postanowienie wydane zostało w oparciu o błędne ustalenia faktyczne. Sąd Okręgowy przyjął bowiem, że zarzuty dotyczą jedynie postępowania o stwierdzenie nabycia spadku, w sytuacji, gdy celem skarżącej było wskazanie, że zarzuty dotyczące tamtego postępowania nie zostały rzetelnie zbadane w sprawie o zmianę postanowienia o stwierdzenia nabycia spadku. Skarżąca zarzuciła nadto naruszenie art. 410 § 2 oraz art. 130 §1 w związku z art. 406 i art. 409 k.p.c. przez zaniechania wezwania jej do usunięcia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania. Podniosła również, że wezwanie do usunięcia braków formalnych powinno zawierać pouczenie o możliwości przywrócenia terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania.

21 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

22 Zażalenie jest nieuzasadnione.

23 3

24 Zgodnie z art. 407 § 1 k.p.c. (w związku z art. 13 § 2 k.p.c.) skargę o wznowienie wnosi się w terminie trzymiesięcznym; termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą wznowienia jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.

25 Ponieważ, zdaniem skarżącej, była ona nienależycie reprezentowana oraz została pozbawiona możności działania w sprawie o zmianę postanowienia o stwierdzenia nabycia spadku, a skargą o wznowienie zaskarżone zostało postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 22 września 2009 r., przy tych podstawach wznowienia termin trzech miesięcy liczyć należało od dnia, w którym skarżąca dowiedziała się o postanowieniu z dnia 22 września 2009 r. Zważywszy, że skarżąca była obecna na rozprawie apelacyjnej oraz podczas ogłaszania zaskarżonego postanowienia (k. 373), należało przyjąć, że trzymiesięczny termin z art. 407 § 1 k.p.c. upłynął 22 grudnia 2009 r. Biorąc pod uwagę, że skarga o wznowienie postępowania została złożona w dniu 7 września 2012 r., jest jasne, że była spóźniona. Stąd też, na podstawie art. 410 § 1 k.p.c., prawidłowo została odrzucona. Podkreślić należy, że wniesienie skargi kasacyjnej nie przerywa biegu terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 czerwca 2009 r. V CZ 24/09, OSNC - ZD 2010, nr 2, poz. 46 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2012 r., IV CZ 115/12, nie publ.).

26 Na marginesie można zauważyć, że nie było podstawy do wnioskowania, iż skarga o wznowienie postępowania zawierała wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia. Jasne brzmienie skargi i nie budzący wątpliwości cel, dla którego skarga została złożona, wyklucza przypisanie jej innej treści niż wprost w niej wyrażona. Sąd nie miał też obowiązku informowania strony o możliwości złożenia wniosku o przywrócenia terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania. Ponieważ z okoliczności sprawy wynikało niezbicie, że skarga została wniesiona z naruszeniem przepisanego terminu, jej odrzucenie a limine nie mogło być poczytane za nieprawidłowe.

27 4

28 W tym stanie rzeczy na podstawie art. 39814

29 w związku z art. 3941

30 § 3 k.p.c.

31 należało zażalenie oddalić.