Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 grudnia 2004 r., I CZ 169/04

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 grudnia 2004 r., I CZ 169/04

Tekst

1 Sygn. akt I CZ 169/04

POSTANOWIENIE

2 Dnia 21 grudnia 2004 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący)

5 SSN Antoni Górski (sprawozdawca)

6 SSA Elżbieta Strelcow

7 w sprawie z powództwa „J." Spółki z o.o.

8 przeciwko „F." Spółce z o.o.

9 o zapłatę,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 grudnia 2004 r.,

11 zażalenia strony powodowej

12 na postanowienie Sądu Apelacyjnego

13 z dnia 13 lipca 2004 r., sygn. akt […],

14 oddala zażalenie; zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanego 1200 (jeden tysiąc dwieście) zł zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

15 2

Uzasadnienie

16 Sąd Okręgowy w W. wyrokiem z dnia 27 marca 2003 r. zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 190.437,58 zł. wraz z kosztami procesu i umorzył postępowanie w pozostałej części.

17 Wyrok ten zaskarżyły apelacjami obie strony.

18 Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2004 r. oddalił apelację pozwanego, a apelację powoda odrzucił, jako niedopuszczalną i orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego.

19 Orzeczenie o odrzuceniu apelacji powoda Sąd uzasadnił tym, że wprawdzie żądanie powoda dotyczące kwoty 34.387,63 zł. obejmowało również zasądzenie od tej kwoty odsetek, poczynając od dnia wniesienia pozwu, tj. od dnia 2 lipca 1999 r., zaś Sąd Okręgowy zasądził od setki od 18 marca 2002 r., to jednakże w wyroku tym nie ma rozstrzygnięcia o odsetkach za wcześniejszy okres. W związku z tym apelacja powoda w przedmiocie odsetek zaskarża nieistniejące orzeczenie, wobec czego podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna. Zdaniem Sadu Apelacyjnego, gdyby nawet przyjąć, że rozstrzygnięcie o wspomnianych odsetkach zawarte jest w punkcie wyroku Sądu Okręgowego „ umarzającego postępowanie w pozostałej części”, to środkiem odwoławczym od umorzenia postępowania jest zażalenie. Powód uchybił zaś terminowi do wniesienia zażalenia, tak więc i z tej przyczyny jego zażalenie, błędnie nazwane apelacją, podlegało odrzuceniu.

20 Powód zaskarżył rozstrzygnięcie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu jego apelacji (zażalenia) kasacją.

21 Postanowieniem z dnia 13 lipca 2004 r. Sąd Apelacyjny odrzucił tę kasację, jako niedopuszczalną, uznając, że orzeczenie o odrzuceniu apelacji może być, stosownie do treści art. 39318

22 k.p.c., skarżone zażaleniem.

23 W zażaleniu na to postanowienie Sądu Apelacyjnego, powód wnosił o jego uchylenie.

24 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

25 3

26 Rozstrzygnięcie o odrzuceniu apelacji powoda znalazło się w wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 27 kwietnia 2004 r., w którym tenże Sąd ustosunkował się do apelacji obu stron. Nie ulega wątpliwości, że rozstrzygnięcie w tym przedmiocie jest w istocie postanowieniem, tyle tylko, że zamieszczonym w wyroku, w którym Sąd orzekał jednocześnie merytorycznie o apelacji pozwanego. Stosownie do treści art. 392 k.p.c. spośród postanowień jedynie postanowienia sądu drugiej instancji kończące postępowanie o odrzuceniu pozwu i o umorzeniu postępowania podlegają zaskarżeniu kasacją. Postanowienie o odrzuceniu apelacji nie należy do żadnej z tych dwu kategorii postanowień, a zatem, jak to słusznie przyjął Sąd Apelacyjny, podlegało zaskarżeniu zażaleniem, a nie kasacją (art. 39318 § 2 k.p.c.

27 W tej sytuacji odrzucenie przez Sąd Apelacyjny kasacji powoda, jako niedopuszczalnej, było prawidłowe, a kwestionujące to rozstrzygnięcie zażalenie polegało oddaleniu na podstawie art. 39318

28 w zw. z art. 397 § 2 i art. 385 k.p.c.,

29 z obciążeniem strony powodowej kosztami postępowania zażaleniowego, stosownie do zasady z art. 98 § 1 k.p.c.