Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2012 r., I CZ 145/12

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2012 r., I CZ 145/12

Tekst

1 Sygn. akt I CZ 145/12

POSTANOWIENIE

2 Dnia 23 listopada 2012 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Marta Romańska (przewodniczący)

5 SSN Grzegorz Misiurek

6 SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca)

7 w sprawie ze skargi Z. K. o wznowienie postępowania

8 w sprawie z powództwa B. M.

9 przeciwko Z. K.

10 o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną,

11 zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego

12 z dnia 17 maja 2012 r., po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 listopada 2012 r.,

13 zażalenia skarżącej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 11 lipca 2012 r.,

14 oddala zażalenie i zasądza od skarżącej na rzecz powoda kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

15 2

16 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę pozwanej Z. K. o wznowienie postępowania w sprawie o sygnaturze akt I ACa …/12. W zażaleniu skarżąca zarzucając naruszeni art. 410 § 1 k.c., art. 125 k.c. oraz art. 527 k.c., wniosła o uchylenie tego postanowienia w całości.

17 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

18 Skarżąca uważa, że w sytuacji gdy wierzytelność, co do której w postępowaniu ze skargi pauliańskiej powód uzyskał przeciwko niej korzystne dla siebie orzeczenie, uległa przedawnieniu, to tym samy istnieje podstawa do wznowienia postępowania. Zdaniem skarżącej o tym, że wierzytelność uległa przedawnieniu świadczy umorzenie przez komornika postępowania w sprawie egzekucji tej wierzytelności. Racje ma jednak Sąd Apelacyjny, że do czasu gdy w obrocie prawnym istnieje prawomocny wyrok Sądu Okręgowego w P. z dnia 29 maja 2008 r., z którego ta wierzytelność wynika nie można w postępowaniu ze skargi pauliańskiej kwestionować tego, że wierzytelność taka może podlegać ochronie przewidzianej w art. 527 i nast. k.c. Umorzenie postępowania egzekucyjnego nie jest więc w tej sytuacji okolicznością, która w świetle przepisów k.p.c. uzasadniałaby wznowienie postępowania.

19 Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 k.p.c.

20 w związku z art. 3941

21 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji postanowienia.

22 jw