Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2010 r., I CZ 116/10

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2010 r., I CZ 116/10

Tekst

1 Sygn. akt I CZ 116/10

POSTANOWIENIE

2 Dnia 17 listopada 2010 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Marek Sychowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

5 SSN Dariusz Dończyk

6 SSN Katarzyna Tyczka-Rote

7 w sprawie ze skargi M.(...) Spółki z o.o. w W.

8 o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w W. z dnia 8 kwietnia 2008 r., sygn. akt V Ca (…), wydanego w sprawie z powództwa M.(...) Spółki z o.o. w W.

9 przeciwko B. Ż. i J. Ż.

10 o zapłatę,

11 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej dniu 17 listopada 2010 r., zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 18 marca 2010 r., sygn. akt V Ca (…),

12 oddala zażalenie.

Uzasadnienie

13 Postanowieniem z dnia 18 marca 2010 r. Sąd Okręgowy w W. odrzucił skargę powódki M.(...) Sp. z o.o. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia 8 kwietnia 2008 r., sygn. akt V Ca (…), w sprawie przeciwko pozwanym B. Ż. i J. Ż., oddalającym apelację powódki od wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 8 listopada 2007 r., sygn. akt I C (…), oddalającego powództwo o zapłatę kwoty 60.197,32 zł.

14 2

15 Sąd Okręgowy w W. uznał, że nie istniała podana w skardze podstawa wznowienia postępowania polegająca na wykryciu takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 403 § 2 k.p.c.). W ocenie tego Sądu podstawy takiej nie stanowi ani pismo Poczty Polskiej z dnia 6 maja 2008 r., z którego wynika, że przesyłka powódki nadana w dniu 25 marca 2003 r. zawierająca wezwanie przewidziane w art. 70913

16 § 2 k.c. została doręczona J. Ż., ani będące w

17 posiadaniu Poczty Polskiej potwierdzenie odbioru tej przesyłki. Sąd ten uznał bowiem, że powódka już na etapie postępowania przed Sądem pierwszej instancji mogła zwrócić się do Poczty Polskiej o udzielenie takiej informacji i powołać się na dowód z takiego dokumentu, jak również wnosić o zobowiązanie Poczty Polskiej przez Sąd do przedstawienia potwierdzenia odbioru tej przesyłki.

18 Powyższe postanowienie powódka zaskarżyła zażaleniem, wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie na jej rzecz solidarnie od pozwanych kosztów postępowania zażaleniowego. Podniosła, że w poprzednim postępowaniu nie miała możliwości skorzystania z potwierdzenia odbioru wspomnianej przesyłki znajdującego się w archiwum Poczty Polskiej, bowiem postępowanie to zostało wszczęte w 2006 r., natomiast zgodnie z § 6 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 13 października 2003 r. w sprawie reklamacji powszechnej usługi pocztowej w zakresie przesyłki rejestrowanej i przekazu pocztowego (Dz. U. Nr 183, poz. 1975 ze zm.) termin do złożenia reklamacji tej przesyłki upłynął w 2004 r., a reklamacja wniesiona po upływie terminu zostałaby przez Pocztę Polską pozostawiona bez rozpoznania. Ponadto żaląca wskazała, że jako podstawy wznowienia powołanej w skardze nie powołała pisma Poczty Polskiej z dnia 6 maja 2008 r., powstałego po zakończeniu postępowania, lecz wskazane w tym piśmie potwierdzenie odbioru przesyłki nadanej w dniu 25 marca 2003 r., które istniało w trakcie poprzedniego postępowania.

19 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

20 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

21 Za prawidłową należy uznać ocenę Sądu drugiej instancji co do tego, że żaląca w poprzednim postępowaniu miała możliwość skorzystania ze środka dowodowego w postaci potwierdzenia odbioru przesyłki nadanej w dniu 25 marca 2003 r. Nawet jeśli przyjąć, że reklamacja dotycząca tej przesyłki zostałaby pozostawiona przez Pocztę Polską bez rozpoznania na podstawie § 6 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia, to jednak w myśl art. 248 § 1 k.p.c. Poczta Polska obowiązana byłaby przedstawić 3

22 potwierdzenie odbioru tej przesyłki na zarządzenie Sądu, o co żaląca powinna wnosić zgodnie z art. 3 i 232 zd. 1 k.p.c. Zgodnie zatem z art. 410 § 1 k.p.c. skarga o wznowienie postępowania podlegała odrzuceniu jako nieoparta na ustawowej podstawie.

23 Z tych względów, na podstawie art. 39814

24 w zw. z art. 3941

25 § 3 k.p.c.,

26 Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.