Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 1 grudnia 2010 r., I CZ 110/10

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 1 grudnia 2010 r., I CZ 110/10

Tekst

1 Sygn. akt I CZ 110/10

POSTANOWIENIE

2 Dnia 1 grudnia 2010 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący)

5 SSN Irena Gromska-Szuster

6 SSA Jan Kremer (sprawozdawca)

7 w sprawie z powództwa N.(...) Spółki z o.o. w W.

8 przeciwko R. O., Szkole Wyższej (…) w W. i (…) Akademii Nauk o zapłatę,

9 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 1 grudnia 2010 r., zażalenia strony powodowej na postanowienie zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 7 grudnia 2009 r., sygn. akt I ACa (…), w przedmiocie kosztów procesu,

10 zmienia punkt 2 zaskarżonego orzeczenia w ten sposób, że zasądzoną kwotę „5400” (pięć tysięcy czterysta) zł obniża do kwoty „2700” (dwa tysiące siedemset) zł.

Uzasadnienie

11 Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 7 grudnia 2009 r. oddalił apelację strony powodowej N.(...) Spółki z o.o. w W. w stosunku do wszystkich pozwanych i zasądził w punkcie 2 koszty zastępstwa procesowego za II instancję na rzecz dwojga z pozwanych: R. O. i (…) Akademii Nauk w W. w kwotach po 5400 zł. Wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiła 102 000 zł.

12 2

13 Sąd Apelacyjny uzasadnił orzeczenie o kosztach jedynie wskazaniem przepisów - art. 108 § 1 k.p.c. oraz powołał § 2 ust. 2; § 6 pkt 6; § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U.02.163.1349 ze zm.). Orzeczenie zawarte w punkcie 2 wyroku w przedmiocie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym zaskarżył powód, wnosząc o jego zmianę i zasądzenie wynagrodzenia pełnomocników pozwanych w wysokości stawki minimalnej wynoszącej 2700 zł. Zarzucił, że nakład pracy pełnomocników pozwanych w postępowaniu apelacyjnym nie uzasadniał zasądzenia wynagrodzenia w wysokości podwójnej stawki minimalnej.

14 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

15 Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U.02.163.1349 ze zm.), w § 2 ust. 1 i 2 określa granice wynagrodzenia za czynności pełnomocnika z tytułu zastępstwa prawnego strony. Podstawą są stawki minimalne, jednak przy zasądzaniu opłaty sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy i wkład pracy pełnomocnika, jak też charakter sprawy, oraz wnioski stron. Wartość przedmiotu zaskarżenia skutkuje tym, że zastosowanie ma § 6 pkt 6 rozporządzenia wyżej wskazanego, który określa stawkę minimalną na kwotę 3600 zł. W związku z § 12 ust. 1 pkt 2 regulującym wysokość wynagrodzenia w postępowaniu apelacyjnym wynosi ona 2700 zł.

16 Przebieg postępowania przed Sądem II instancji i podejmowane przez strony czynności nie uzasadniają przyjęcia ponad przeciętnego nakładu pracy pełnomocników, którzy ponadto nie zgłosili wniosków o przyznanie wynagrodzenia w wysokości wielokrotności stawki minimalnej. Sąd Apelacyjny także nie uzasadnił przyjęcia podwójnej wysokości stawki minimalnej.

17 W tym stanie rzeczy zażalenie powoda okazało się uzasadnione i na podstawie art. 3941

18 § 1 pkt 2 k.p.c. i art. 39816

19 k.p.c. Sąd Najwyższy zmienił zaskarżone orzeczenie

20 obniżając opłaty w ten sposób, że w miejsce kwot po 5400 zł zasądził kwoty po 2700 zł. Ich wysokość odpowiada stawce minimalnej podstawowej dla wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawie, przy uwzględnieniu wysokości stawki dla postępowania w sądzie II instancji.