Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 1 grudnia 2010 r., I CZ 102/10

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 1 grudnia 2010 r., I CZ 102/10

Tekst

1 Sygn. akt I CZ 102/10

POSTANOWIENIE

2 Dnia 1 grudnia 2010 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)

5 SSN Irena Gromska-Szuster

6 SSA Jan Kremer

7 w sprawie z wniosku K. O.

8 przy uczestnictwie Gminy Miasta R.

9 o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 1 grudnia 2010 r., zażalenia uczestnika postępowania na postanowienie

10 Sądu Okręgowego w R. z dnia 20 kwietnia 2010 r., sygn. akt I Ca (…), punkt III oddala zażalenie, orzeka, że każdy uczestnik ponosi koszty postępowania zażaleniowego związane ze swoim udziałem w sprawie.

Uzasadnienie

11 Postanowieniem zawartym w punkcie III postanowienia z 20 kwietnia 2010 r. Sąd Okręgowy w R. orzekł, że każdy uczestnik postępowania ponosi koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie. Sąd Okręgowy zastosował odpowiednio art. 520 § 1 k.p.c., gdyż miał na względzie, że sprawa o zasiedzenie toczyła się w postępowaniu nieprocesowym. Wskazanym postanowieniem uwzględniono częściowo apelację uczestnika postępowania, gdyż zmieniono oznaczenie daty, z którą nastąpiło zasiedzenie.

12 2

13 W zażaleniu na to postanowienie uczestnik postępowania zażądał jego zmiany przez obciążenie wnioskodawczyni poniesioną przez niego opłatą sądową od apelacji. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

14 Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

15 Przepis art. art. 520 § 1 k.p.c. zastosowany przez Sąd Okręgowy w związku z art. 391 § 1 k.p.c. ma charakter dyskrecjonalny i zarazem ustanawia zasadę co do sposobu orzekania o kosztach postępowania przeprowadzonego w sprawach rozpoznanych w trybie nieprocesowym. Wprawdzie kwestia trafności jego zastosowania, zasadniczo, może być objęta kontrolą Sądu wyższego rzędu, niemniej jednak ewentualna zmiana zaskarżonego orzeczenia o kosztach powinna być jednak w takim wypadku wyjątkowa. Sąd Najwyższy nie dopatrzył się w okolicznościach sprawy sytuacji wyjątkowej, wymagającej jego ingerencji, dlatego też należało orzec, jak w sentencji (art. 385 w zw. z art. 3941

16 § 3, art. 39821

17 i art. 397 § 2 i art. 13 § 2 k.p.c.).

18 O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono także w wyniku odpowiednio zastosowanego art. 520 § 1 k.p.c. (w zw. z art. 3941

19 § 3, art. 39821

20 i art. 397 § 2 i art. 13

21 § 2 k.p.c.).