Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 kwietnia 2013 r., I CZ 1/13

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
I CZ 1/13
Data
Forma
Postanowienie
Źródło
SAOS: System Analizy Orzeczeń Sądowych (ICM UW), dokument u źródła
Otwórz w aplikacji

Tekst

1 Sygn. akt I CZ 1/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 17 kwietnia 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący)

5 SSN Krzysztof Strzelczyk

6 SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)

7 w sprawie z wniosku J.-P. A.

8 przeciwko U. D.-A.

9 o zabezpieczenie roszczenia,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 kwietnia 2013 r.,

11 zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 4 września 2012 r.,

12 oddala zażalenie.

13 2

Uzasadnienie

14 Postanowieniem z dnia 4 września 2012 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną uprawnionego od postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 28 marca 2012 r., jako niedopuszczalną.

15 W zażaleniu na to postanowienie uprawniony zarzucił naruszenie art. 3981 § 1 oraz art. 3986

16 § 2 k.p.c. i wniósł o jego uchylenie.

17 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

18 Zażalenie jest nieuzasadnione. Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, który przysługuje jedynie w wypadkach wyraźnie wskazanych w ustawie. W myśl art. 3981

19 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna przysługuje

20 od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie. Postanowienie zaskarżone skargą kasacyjną rozstrzyga kwestę zasadności wniosku uprawnionego o zabezpieczenie roszczenia pieniężnego. Nie stanowi ono zatem postanowienia kończącego postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 3981

21 § 1 k.p.c., albowiem rozstrzyga kwestię

22 incydentalną. Kończy jedynie etap postępowania w sprawie, związany z wnioskiem o dokonanie zabezpieczenia.

23 Okoliczność, że jest to jedyna kwestia podlegająca rozstrzygnięciu przez sąd polski, z uwagi na fakt, iż sprawa podlega rozpoznaniu co do meritum przez Sąd w Bazylei, nie stanowi argumentu uzasadniającego przyjęcie dopuszczalności skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. Przytoczone przez skarżącego argumenty poparte orzecznictwem Sądu Najwyższego odnoszą się do stanu prawnego z okresu obowiązywania rewizji nadzwyczajnej oraz kasacji, które zostały zastąpione przez skargę kasacyjną. Nie mogą one zatem stanowić podstawy dla oceny dopuszczalności skargi kasacyjnej przy uwzględnieniu zmiany stanu prawnego. Aktualna linia orzecznicza Sądu Najwyższego w kwestii dopuszczalności skargi kasacyjnej jest jednolita - przyjmuje się, że katalog spraw, w których skarga kasacyjna jest dopuszczalna, wskazany w art. 3981 § 1 k.p.c. jest

24 zamknięty. Przepis ten nie przewiduje zaś możliwości wniesienia skargi kasacyjnej 3

25 na postanowienie w przedmiocie zabezpieczenia, wydane przez sąd drugiej instancji.

26 Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 39814

27 w zw. z art. 394 k.p.c.,

28 Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

29 db

Powołane przepisy

Cytowane w

Cytowane w 1 orzeczeniu.

  1. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 sierpnia 2017 r., V CSK 303/17