Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 2007 r., I CSK 7/07

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 2007 r., I CSK 7/07

Tekst

1 Sygn. akt I CSK 7/07

POSTANOWIENIE

2 Dnia 16 lutego 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 Prezes SN Tadeusz Ereciński

5 w sprawie z powództwa M.S.

6 przeciwko "E." S.A.

7 o zapłatę,

8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 lutego 2007 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki

9 od wyroku Sądu Apelacyjnego

10 z dnia 21 września 2006 r., sygn. akt [...],

11 odrzuca skargę kasacyjną.

12 2

Uzasadnienie

13 Wyrokiem z dnia 21 września 2006 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powódki od wyroku Sądu Okręgowego w R.

14 W skardze kasacyjnej powódka zarzuciła naruszenie prawa materialnego – art. 6 k.c., naruszenie przepisów postępowania – art. 245, 233 § 1, art. 253, 232, 213 § 1 oraz art. 328 § 2 k.p.c. i wnosiła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

15 Zgodnie z art. 3983

16 § 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być

17 zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76). Wskazane przez skarżąca jako podstawa skargi art. 6 k.c. jak i przepisy kodeksu postępowania cywilnego dotyczą oceny przez sąd dowodów i ustaleń sądu. Przyznała to zresztą skarżąca, dopatrując się naruszenia wskazanych przepisów przez odmówienie dokumentom prywatnym waloru dowodu w sprawie, przez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów polegające na całkowitym pominięciu przy ustalaniu stanu faktycznego i prawnego treści dokumentów prywatnych dopuszczonych jako dowód w sprawie oraz przez brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego.

18 Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 3986 § 3

19 k.p.c.).