Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 2010 r., I CSK 657/09
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 2010 r., I CSK 657/09
Tekst
1 Sygn. akt I CSK 657/09
POSTANOWIENIE
2 Dnia 13 maja 2010 r.
3 Sąd Najwyższy w składzie:
4 SSN Hubert Wrzeszcz
5 w sprawie z wniosku J. I. i A. I.
6 przy uczestnictwie K. N., Z. I. i A. T.
7 o dział spadku,
8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 maja 2010 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania Z. I.
9 od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 8 lipca 2009 r., sygn. akt IV Ca (…), odrzuca skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
10 Uczestnik postępowania Z. I. wniósł skargę kasacyjna od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 8 lipca 2009 r., wydanego w sprawie o dział spadku. Wymienione postanowienie zaskarżył w części dotyczącej zsądzonych od wnioskodawców na jego rzecz dopłaty i należności z tytułu zwrotu pożytków (punkt 1 podpunkt 3 sentencji postanowienia) i wniósł o zasądzenie z tych tytułów od wnioskodawców dodatkowo kwoty w łącznej wysokości 73 148,14 zł. Przytoczona kwota została wskazana w skardze kasacyjnej jako wartość przedmiotu zaskarżenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
11 Zgodnie z art. 5191
12 § 4 pkt 4 k.p.c. skarga kasacyjna nie przysługuje w sprawach dotyczących zniesienia współwłasności i działu spadku, jeżeli przedmiot zaskarżenia jest niższy niż sto pięćdziesiąt tysięcy złotych.
13 2
14 Skarga kasacyjna uczestnika postępowania została wniesiona w sprawie o dział spadku, a wskazany w niej przedmiot zaskarżenia nie przekracza kwoty oznaczonej w przytoczonym przepisie. Skarga jest zatem niedopuszczalna ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia i podlegała już odrzuceniu przez Sąd drugiej instancji na podstawie art. 3986
15 § 2 k.p.c. (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 1968, III CZP 39/68, OSNC 1968, nr 11, poz. 183 oraz postanowienie Sądu Najwyższego: z dnia 21 stycznia 2003 r., III CZ 153/02, OSNC 2004, nr 4, poz. 60, i z dnia 30 maja 30 2007 r., IV CSK 120/07, niepubl.).
16 Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy – wobec nieodrzucenia skargi kasacyjnej przez Sąd drugiej instancji – na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. orzekł, jak w
17 sentencji postanowienia.