Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 października 2014 r., I CSK 59/14
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 października 2014 r., I CSK 59/14
Tekst
1 Sygn. akt I CSK 59/14
POSTANOWIENIE
2 Dnia 16 października 2014 r.
3 Sąd Najwyższy w składzie:
4 SSN Zbigniew Kwaśniewski
5 w sprawie z wniosku P. S.A. w G.
6 przy uczestnictwie Agencji Nieruchomości Rolnych
7 o wpis do księgi wieczystej,
8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 października 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy
9 od postanowienia Sądu Okręgowego w W.
10 z dnia 20 września 2013 r.
11 odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i obciąża wnioskodawcę oraz uczestnika postępowania kosztami postępowania związanymi ze swym udziałem w sprawie w postępowaniu kasacyjnym.
12 2
Uzasadnienie
13 Określone w art. 3984
14 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze
15 kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984
16 § 2 k.p.c. - zważywszy zwłaszcza, że zaskarżone
17 orzeczenie cechuje się prawomocnością - może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
18 We wniesionej skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oparty został na przesłance wskazanej w art. 3989
19 § 1 pkt 1 k.p.c. Sformułowane
20 w ujęciu strony skarżącej zagadnienie nie odpowiada wymaganiu przewidzianemu w art. 3989
21 § 1 pkt 1 k.p.c. Sprowadza się on próby uzyskania oczekiwanej wykładni art. 6268
22 § 2 k.p.c., której potrzeba dokonania przez Sąd Najwyższy jest jednak warunkowana wymogiem wykazania przesłanek określonych w art. 3989 § 1
23 pkt 2 k.p.c. Symptomatyczne jest zresztą, że strona skarżąca przedstawia zagadnienie wyłącznie w płaszczyźnie przez siebie preferowanej interpretacji art. 6268
24 § 2 k.p.c., co nie spełnia wymogu art. 3989
25 § 1 pkt 1 k.p.c.
26 W tym stanie rzeczy należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989
27 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).
28 O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 1 k.p.c.