Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2026 r., I CSK 2505/26

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2026 r., I CSK 2505/26

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 20 października 2026 r.

2 Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

3 SSN Mariusz Załucki

4 na posiedzeniu niejawnym 20 października 2026 r. w Warszawie w sprawie z powództwa J.J., K.J., E.K. i J.K. przeciwko Bank spółce akcyjnej w W. o ustalenie i zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 20 lutego 2026 r., I ACa 1320/24,

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od pozwanego na rzecz powodów kwotę 2 700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego postanowienia pozwanemu do dnia zapłaty.

Uzasadnienie

7 Pozwany Bank S.A. złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 20 lutego 2026 r., wydanego w sprawie z powództwa J. i K.J. oraz E. i J.K. o ustalenie i zapłatę.

8 Skarżący przedstawił szereg szczegółowych zagadnień prawnych związanych z oceną skutków złożenia przez stronę niepodnoszącą zarzutu potrącenia oświadczenia o jego dokonaniu.

9 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

10 Sąd Najwyższy wskazywał już wielokrotnie, że istotne zagadnienie prawne, jako podstawa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania musi mieć charakter doniosły z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nie może być rozwiązane w świetle dotychczasowego orzecznictwa. Jego wyjaśnienie powinno się bowiem przyczynić do rozwoju prawa (zob. np. postanowienia SN: z 4 marca 2026 r., I CSK 1784/25; z 21 listopada 2025 r., I CSK 3626/24; z 13 sierpnia 2025 r., I CSK 581/25; z 22 maja 2025 r., I CSK 2201/24; z 26 października 2023 r., I CSK 76/23; z 20 października 2023 r., I CSK 1374/23; z 3 października 2023 r., I CSK 2591/23; z 15 września 2023 r., I CSK 4360/22; z 18 sierpnia 2023 r., I CSK 4091/22; z 2 sierpnia 2023 r., I CSK 6585/22).

11 Sąd Najwyzszy zajmował już stanowisko w przedmiocie pozaprocesowych oświadczeń o potrąceniu składanych przez konsumentów w sprawach związanych z umowami kredytu indeksowanego lub denominowanego do waluty obcej.

12 W postanowieniu z 18 czerwca 2026 r., I CSK 3049/25 podkreślił, że należy odróżnić zarzut potrącenia jako czynność materialnoprawną, której celem jest lub było doprowadzenie do wygaśnięcia zobowiązania od procesowego zarzutu potrącenia mającego na celu doprowadzenie do oddalenia powództwa w całości lub w części. Zważywszy, że skuteczność procesowego zarzutu potrącenia została ograniczona do przypadków, które objęte są dyspozycją art. 203¹ k.p.c., brak spełnienia określonych w nim wymagań skutkuje tym, że zarzut potrącenia nie może zostać uwzględniony na etapie wyrokowania, nawet jeśli materialnoprawne oświadczenie o potrąceniu było złożone skutecznie. Analogiczne stanowisko Sąd Najwyzszy zajął w postanowieniach z 28 listopada 2024 r., I CSK 4026/23 oraz z 23 czerwca 2026 r., I CSK 2612/25.

13 Skarżący nie przedstawił zatem nowych problemów prawnych, które nie zostałyby do tej pory rozwiązane przez Sąd Najwyższy.

14 Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 398⁹ § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zaś na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 i § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie.