Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 września 2026 r., I CSK 2059/26

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 września 2026 r., I CSK 2059/26

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 2 września 2026 r.

2 Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

3 SSN Jacek Widło

4 na posiedzeniu niejawnym 2 września 2026 r. w Warszawie w sprawie z powództwa R.B. przeciwko Bank spółce akcyjnej w W. o ustalenie i zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 9 września 2025 r., I ACa 752/23,

1. umarza postępowanie kasacyjne;

2. przekazuje wniosek o zwrot uiszczonej opłaty sądowej od skargi kasacyjnej do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Poznaniu.

Uzasadnienie

7 Pozwana Bank spółka akcyjna w W. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 9 września 2025 r., w sprawie o ustalenie i zapłatę z powództwa R.B.

8 Pismem z dnia 17 sierpnia 2026r., pozwana cofnęła w całości skargę kasacyjną i wniosła o umorzenie postępowania, wniosła także o zwrot opłaty od skargi kasacyjnej w odpowiedniej części.

9 Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

10 Cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalną czynnością procesową, przy czym, zgodnie z zasadą dyspozycyjności, wiąże ona sąd i nie podlega jego następczej kontroli. Cofnięcie skargi kasacyjnej jest ujemną przesłanką procesową uzasadniającą umorzenie postępowania kasacyjnego (postanowienia SN:

11 z 3 września 1998 r., I CKN 820/97, OSNC 1999, Nr 2, poz. 40; z 16 listopada 2000 r., I CKN 1512/99; z 17 października 2008 r., I CSK 552/07; z 16 grudnia 2010 r., I CSK 102/10; z 10 maja 2019 r., I CSK 624/18; i z 3 października 2023 r., II CSKP 1721/22).

12 W tym stanie rzeczy na podstawie art. 398²¹ k.p.c. w zw. z art. 391 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.

13 W przedmiocie rozstrzygnięcia o przekazaniu Sądowi Apelacyjnemu w Poznaniu do rozpoznania wniosku pozwanego o zwrot uiszczonej opłaty sądowej uiszczonej na rachunek tego sądu, orzeczono na podstawie art. 200 § 1⁴ w zw. z art. 391 § 1, 398²¹ i 13 § 2 k.p.c. oraz art. 80a w zw. z art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Do rozpoznania tego wniosku właściwy jest bowiem sąd, który pobrał daną opłatę.