Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 października 2026 r., I CSK 1530/26

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 października 2026 r., I CSK 1530/26

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 27 października 2026 r.

2 Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

3 SSN Tomasz Szanciło

4 na posiedzeniu niejawnym 27 października 2026 r. w Warszawie w sprawie z powództwa „I.” spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. przeciwko Muzeum […] w K. o zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej Muzeum […] w K. od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z 10 grudnia 2025 r., XII Ga 348/25,

1. odrzuca skargę kasacyjną;

2. zasądza od Muzeum […] w K. na rzecz „I.” spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. kwotę 2.700 zł (dwa tysiące siedemset złotych)

7 tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego – wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia następnego po upływie tygodnia od dnia doręczenia pozwanemu odpisu postanowienia do dnia zapłaty.

Uzasadnienie

8 Wyrokiem z 10 grudnia 2025 r. Sąd Okręgowy w Krakowie oddalił apelację pozwanego Muzeum […] w K. (pkt I) oraz zasądził od pozwanego na rzecz powoda I. sp. z o.o. w K. koszty procesu (pkt II).

9 Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył pozwany, wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Krakowie.

10 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

11 Skarga kasacyjna pozwanego podlegała odrzuceniu z uwagi na nieusuwalne braki konstrukcyjne.

12 Zgodnie art. 398⁴ § 1 pkt 1 i 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać m.in. oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części (pkt 1), jak również przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie (pkt 2). Elementy te mają dla skargi charakter konstrukcyjny, a ich brak nie podlega usunięciu. Wniosek powyższy wynika z porównania treści art. 398⁶ § 2 in medio k.p.c. i art. 398⁶ § 1 k.p.c. Tylko drugi z ww. przepisów przewiduje sanowanie określonych braków skargi kasacyjnej; nie dotyczy to jednak braków odnoszących się do wymienionych na wstępie elementów konstrukcyjnych (zob. np. postanowienie SN z 29 października 2021 r., V CSK 31/21).

13 Elementy wymienione w art. 398⁴ § 1 k.p.c. stanowią istotę konstrukcyjną tego środka zaskarżenia i dopiero ich prawidłowe skonstruowanie pozwala uznać dane pismo za odpowiednio skomponowaną skargę kasacyjną. Skarga ta wnoszona jest bowiem od orzeczenia cechującego się walorem prawomocności, wobec czego, niezależnie od ogólnych zasad skargowości i dyspozycyjności, skarżący powinien w pełni precyzyjny sposób określić granice możliwej ingerencji Sądu Najwyższego w orzeczenie, od którego wywiedziona jest skarga kasacyjna.

14 Po pierwsze, skarżący nie określił zakresu zaskarżenia orzeczenia, od którego wywiódł skargę kasacyjną, wskazał on bowiem, iż zaskarża wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie, nie wskazując, w jakim zakresie. Nie ma możliwości rozpoznania skargi kasacyjnej bez wskazania zakresu zaskarżenia. Rolą Sądu Najwyższego nie jest bowiem precyzowanie za stronę zakresu zaskarżenia, np. domniemując zakres zaskarżenia z innych elementów skargi kasacyjnej.

15 Po drugie, skarżący co prawda przytoczył podstawy kasacyjne, ale zaniechał ich uzasadnienia. Pozwany bowiem w przeważającej mierze skupił się na kwestii uzasadnienia oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, pomijając również fakt, iż wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienie (art. 398⁴ § 2 k.p.c.) podlegają rozpoznaniu na etapie tzw. przedsądu, natomiast przytoczone podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie oceniane są dopiero po przyjęciu skargi kasacyjnej do rozpoznania, w trakcie jej merytorycznego rozpoznawania. Oba te elementy muszą być więc przez skarżącego wyodrębnione, oddzielnie przedstawione i uzasadnione. W skardze kasacyjne powyższe wytyczne nie zostały uwzględnione. Skarga kasacyjna – jako obarczona nieusuwalnymi brakami konstrukcyjnymi – powinna była podlegać odrzuceniu przez Sąd Okręgowy na podstawie art. 398⁶ § 2 w zw. z art. 398⁴ § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Wobec nieodrzucenia jej przez Sąd drugiej instancji podlegała ona odrzuceniu przez Sąd Najwyższy na podstawie art. 398⁶ § 3 k.p.c.

16 O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1, 1¹ i 3 w zw. z art. 99 w zw. z art. 98¹ w zw. z art. 391 § 1 w zw. z art. 398²¹ k.p.c., z uwzględnieniem § 2 pkt 6 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.