Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 sierpnia 2015 r., I CSK 1026/14

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 sierpnia 2015 r., I CSK 1026/14

Tekst

1 Sygn. akt I CSK 1026/14

POSTANOWIENIE

2 Dnia 25 sierpnia 2015 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Tadeusz Wiśniewski

5 w sprawie z powództwa Izby Lekarskiej z siedzibą w P.

6 przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Zdrowia

7 o zapłatę,

8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

9 w dniu 25 sierpnia 2015 r.,

10 na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej

11 od wyroku Sądu Apelacyjnego

12 z dnia 3 czerwca 2014 r.,

13 odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

14 zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanego Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

15 2

Uzasadnienie

16 Zgodnie z art. 3989

17 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

18 W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na wszystkich tych przesłankach, poza jednak nieważnością postepowania. Stanowiska skarżącej nie sposób jednak podzielić. Przede wszystkim nie sposób uznać, że kwestia podstawy odpowiedzialności pozwanego Skarbu Państwa z tytułu należności przysługujących Izbie Lekarskiej za powierzone jej czynności budzi wątpliwości. Wobec wiążących w sprawie ustaleń, z których wynika, że strony łączyła w tym zakresie stosowna umowa przyjęta przez Sąd drugiej instancji kwalifikacja prawna jako roszczenia z tytułu nienależytego wykonania umowy jest trafna. Tym bardziej, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego nie budzi wątpliwości, że do powierzenia czynności z zakresu administracji państwowej podmiotom prywatnym może dochodzić drogą umowy cywilnoprawnej. Więź prawna uzyskuje wówczas charakter stosunku prawnego zbliżonego do umowy zlecenia (art. 750 k.c.; por. wyrok SN z 3 sierpnia 2006 r., V CK 8/06, nie publ.).

19 Analiza podstaw skargi kasacyjnej nie uzasadnia także twierdzenia, że jest ona w sposób oczywisty uzasadniona, skoro zmierza przede wszystkim do podważenia wiążących Sąd Najwyższy ustaleń faktycznych w sprawie (art. 39813 § 2 k.p.c.).

20 Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989

21 § 1 k.p.c. a contrario).

22 O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821

23 k.p.c.

24 eb