Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 października 2013 r., I CNP 4/13

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
I CNP 4/13
Data
Forma
Postanowienie
Źródło
SAOS: System Analizy Orzeczeń Sądowych (ICM UW), dokument u źródła

Tekst

1 Sygn. akt I CNP 4/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 17 października 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Marian Kocon

5 w sprawie skargi J. W. i A. W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego nakaz zapłaty Sądu Okręgowego w W.

6 z dnia 15 czerwca 2009 r., sygn. Akt […], wydanego

7 w sprawie z powództwa S. E. L. P. Spółki z o.o. w W.

8 przeciwko A. W. i J. W. o zapłatę,

9 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 października 2013 r., odrzuca skargę.

10 2

Uzasadnienie

11 Nakazem zapłaty z dnia 15 czerwca 2009 r. Sąd Okręgowy w W. nakazał pozwanym A. W. i J. W. zapłatę solidarnie kwoty 541248,19 zł wraz z odsetkami na rzecz powoda S. E. L. P. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. Pozwani wnieśli skargę na podstawie art. 4241

12 § 2 k.p.c., w której żądali

13 stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.

14 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

15 Zgodnie z art. 4241

16 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, gdy przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmienienie lub uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Przepis ten wyraża zasadę, że przesłanką dopuszczalności skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest wykorzystanie przez stronę przysługujących jej środków prawnych. Wyjątek od wskazanej zasady przewiduje art. 4241

17 § 2 k.p.c., który w sytuacji, gdy strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, dopuszczalność skargi uzależnia od kumulatywnego spełnienia dwóch przesłanek: istnienia wyjątkowego wypadku oraz występowania niezgodności z prawem o kwalifikowanym charakterze, wynikającej z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela.

18 Skarżący nie wykazali, że w przedmiotowej sprawie wystąpił wyjątkowy wypadek, który uniemożliwił im skuteczne złożenie zarzutów od nakazu zapłaty z dnia 15 czerwca 2009 r.

19 Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 k.p.c.).

20 db

Powołane przepisy