Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 marca 2014 r., I CNP 33/13

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 marca 2014 r., I CNP 33/13

Tekst

1 Sygn. akt I CNP 33/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 28 marca 2014 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Józef Frąckowiak

5 w sprawie skargi D. B. i S. B. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K.

6 z dnia 7 czerwca 2011 r., wydanego w sprawie

7 z wniosku D. B. i S. B.

8 przy uczestnictwie R. K.

9 o rozgraniczenie,

10 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 marca 2014 r., odrzuca skargę.

11 2

Uzasadnienie

12 Wnioskodawcy D. B. i S. B. wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 7 czerwca 2011 r.

13 Sąd Najwyższy, uznając skargę wnioskodawców za niedopuszczalną, zważył, co następuje. Zgodnie z art. 5192

14 § 1 k.p.c. można żądać stwierdzenia

15 niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia co do istoty sprawy sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego postanowienia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Wskazany przepis wyraża m.in. zasadę, że przesłanką dopuszczalności tej skargi jest rzeczywista niemożność zmiany lub uchylenia kwestionowanego orzeczenia, co ma miejsce m.in. w sprawie niekasacyjnej. Wykazanie tej przesłanki jest jednym z istotnych wymagań skargi (art. 4245

16 § 1 pkt 5 k.p.c.).

17 W przedmiotowej sprawie od zaskarżonego postanowienia Sądu Okręgowego przysługiwał nadzwyczajny środek zaskarżenia w postaci skargi kasacyjnej, istniała zatem możliwość jego uchylenia lub zmiany. Wnioskodawcy skorzystali z tej możliwości wnosząc skargę kasacyjną. Ich skarga kasacyjna została odrzucona przez Sąd Okręgowy z powodu niespełnienia wymagań określonych w art. 3984

18 § 1 pkt 2 k.p.c. Zasadność odrzucenia skargi kasacyjnej potwierdził Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 17 maja 2012 r.

19 Skarga z art. 5192

20 § 1 k.p.c. nie jest substytutem skargi kasacyjnej. Jeżeli strona miała obiektywną możliwość skorzystania z instancji kasacyjnej i z tej możliwości nie skorzystała z przyczyn leżących po jej stronie, to skarga jest niedopuszczalna (art. 5192

21 § 1 k.p.c. w zw. z art. 4248

22 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c.).

23 Następuje to zarówno przy świadomej rezygnacji z wniesienia skargi kasacyjnej, jak i przy zawinionej przez stronę niemożności skorzystania z tego środka zaskarżenia. Nie mogą istnieć przywileje procesowe dla strony, która z przyczyn zawinionych narusza ustawowe zasady postępowania.

24 3

25 Odrzucenie skargi kasacyjnej wnioskodawców oznacza, że w sprawie mamy do czynienia z sytuacją opisaną w art. 4248

26 § 2 k.p.c., gdyż zmiana zaskarżonego

27 orzeczenia była możliwa. Bez znaczenia jest zaś czy strona skorzystała z tej możliwości, czy też złożyła skargę kasacyjną, która została odrzucona. Odrzucenie skargi kasacyjnej wnioskodawców wywołało bowiem stan równoznaczny z niewniesieniem tego środka zaskarżenia w sprawie kasacyjne. W tej sytuacji istnieją podstawy do odrzucenie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 5192

28 § 1 k.p.c. w zw. z art. 4248

29 § 2 k.p.c. i art. 13

30 § 2 k.p.c.).