Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 września 2012 r., I CNP 32/12
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 września 2012 r., I CNP 32/12
Tekst
1 Sygn. akt I CNP 32/12
POSTANOWIENIE
2 Dnia 5 września 2012 r.
3 Sąd Najwyższy w składzie :
4 SSN Marian Kocon
5 w sprawie ze skargi S. Spółki z o.o. w Z. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W.
6 z dnia 21 grudnia 2009 r., wydanego w sprawie
7 z powództwa Gminy N.
8 przeciwko S. Spółce z o.o. w Z.
9 o zapłatę,
10 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 września 2012 r., odrzuca skargę.
11 2
Uzasadnienie
12 Wyrokiem z dnia 21 grudnia 2009 r. Sąd Okręgowy utrzymał w mocy w części wyrok zaoczny z dnia 27 maja 1999 r., w sprawie z powództwa Gminy N. przeciwko S. spółka z o.o. z siedzibą w Z., o zapłatę.
13 Pozwana wniosła skargę na podstawie art. 4241
14 k.p.c., w której żądała
15 stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.
16 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
17 Skarga dotyczy wyroku sądu I instancji, podlega zatem ocenie z perspektywy kryteriów z art. 4241
18 § 2 k.p.c. Przepis ten uzależnia dopuszczalność
19 skargi od kumulatywnego spełnienia dwóch przesłanek: istnienia wyjątkowego wypadku oraz występowania niezgodności z prawem o kwalifikowanym charakterze, wynikającej z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela.
20 Skarżący nie wykazał, że w przedmiotowej sprawie wystąpił wyjątkowy wypadek, który uniemożliwił mu złożenie apelacji od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 21 grudnia 2009 r. Analiza sprawy będącej przedmiotem skargi wskazuje też, że nie został naruszony art. 217 k.p.c. i art. 233 k.p.c. Tym samym brak jest podstaw dla przyjęcia, że stanowisko Sądu Okręgowego zajęte w zaskarżonym wyroku narusza podstawowe zasady porządku prawnego lub konstytucyjne wolności albo prawa człowieka i obywatela. Skarga podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 4248
21 § 2 k.p.c.
22 Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji.
23 es