Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2015 r., I CNP 23/14

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2015 r., I CNP 23/14

Tekst

1 Sygn. akt I CNP 23/14

POSTANOWIENIE

2 Dnia 27 stycznia 2015 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Marian Kocon

5 w sprawie ze skargi H. R. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w W.

6 z dnia 4 listopada 2011 r. wydanego w sprawie

7 z wniosku H. R.

8 przy uczestnictwie Z. R.

9 o dział spadku,

10 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 stycznia 2015 r., odrzuca skargę.

11 2

Uzasadnienie

12 Postanowieniem z dnia 4 listopada 2011 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił zażalenie wnioskodawcy na postanowienie Sądu Rejonowego w O., w przedmiocie przyznania pełnomocnikowi działającemu z urzędu kosztów pomocy prawnej. Pełnomocnik wnioskodawczyni wniósł skargę na podstawie art. 4241 § 1

13 k.p.c., w której żądał stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

14 Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje od postanowień wydanych w postępowaniu procesowym (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 marca 2014 r., II CNP 64/14, niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 października 2013 r., II CNP 34/13, niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 maja 2012 r., V CNP 63/11, niepubl.). Stanowisko to znajduje potwierdzenie w obecnej treści art. 4241 § 1 k.p.c. stanowiącego podstawę skargi w niniejszej sprawie. Skarga dotyczy postanowienia w przedmiocie przyznania pełnomocnikowi działającemu z urzędu kosztów pomocy prawnej. Podlega zatem odrzuceniu jako niedopuszczalna. Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 1

15 k.p.c.).