Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 lutego 2009 r., I CNP 115/08

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 lutego 2009 r., I CNP 115/08

Tekst

1 Sygn. akt I CNP 115/08

POSTANOWIENIE

2 Dnia 26 lutego 2009 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Hubert Wrzeszcz

5 w sprawie ze skargi małoletniego J.S., reprezentowanego przez matkę A.Ś. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 25 września 2008 r. sygn. akt [...], wydanego w sprawie z wniosku A.S.

6 przy uczestnictwie małoletniego J.S., reprezentowanego przez matkę A.Ś. i D.R.

7 o stwierdzenie nabycia spadku,

8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 lutego 2009 r., odrzuca skargę.

Uzasadnienie

9 2

10 Postanowieniem z dnia 25 września 2006 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił apelację małoletniego J.S. od postanowienia Sądu Rejonowego w W.

11 stwierdzającego, że spadek po J.S., zmarłym dnia 1 grudnia 2004 r. w W., nabyła na podstawie testamentu notarialnego z dnia 24 września 2001 r. jego żona A.S. w całości, z dobrodziejstwem inwentarza. Sąd odwoławczy podzielił stanowisko Sądu pierwszej instancji, że małoletni uczestnik postępowania nie wykazał, iż nabył spadek po ojcu na podstawie zaginionego własnoręcznego testamentu z dnia 7 kwietna 2004 r.

12 Od postanowienia Sądu drugiej instancji uczestnik postępowania J.S. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

13 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

14 Zgodnie z art. 4248

15 § 2 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia podlega odrzuceniu, jeżeli zmiana zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych była lub jest możliwa.

16 W postanowieniu z dnia 23 stycznia 2008 r., V CNP 187/07 (OSNC-ZD 2006, nr 4, poz. 107) Sąd Najwyższy wyjaśnił, że niedopuszczalność skargi, wynikająca z możliwości zaskarżenia prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji (art. 4241

17 § 2 k.p.c.), występuje zarówno przy świadomej rezygnacji z wniesienia skargi kasacyjnej, jak i przy zawinionej przez stronę niemożności skorzystania z tego środka zaskarżenia. Sąd Najwyższy w niniejszym składzie podziela to stanowisko. To oznacza, że wniesiona skarga podlega odrzuceniu, ponieważ było możliwe wzruszenie zaskarżonego postanowienia w drodze skargi kasacyjnej (art. 5191 § 1

18 k.p.c.). Tej oceny nie zmienia – jak wynika z przytoczonego postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2008 r., V CNP 187/07 – okoliczność, że wniesiona przez skarżącego skarga kasacyjna została odrzucona.

19 Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia (art. 4248

20 § 2 k.p.c.).