Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2010 r., I BP 7/10

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2010 r., I BP 7/10

Tekst

1 Sygn. akt I BP 7/10

POSTANOWIENIE

2 Dnia 23 listopada 2010 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Małgorzata Gersdorf

5 w sprawie z powództwa M. J.

6 przeciwko M. P.

7 o zapłatę,

8 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 23 listopada 2010 r., skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia - postanowienia Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. z dnia 24 marca 2010 r.,

9 skargę odrzuca.

Uzasadnienie

10 Skargą z dnia 24 maja 2010 r. powód M. J. wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 24 marca 2010 r.

11 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

12 Skarga wymagała odrzucenia jako niedopuszczalna w rozumieniu art. 4248 §

13 1 k.p.c.

14 Stosownie do art. 4241

15 § 1 k.p.c. można żądać stwierdzenia niezgodności z

16 prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji, jeśli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze 2

17 przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Brzmienie takie nadane zostało cytowanemu przepisowi przez art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. - o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. Nr 155 poz. 1037). Ustawodawca nie zawarł w ustawie żadnych przepisów przejściowych, które wymagałyby rozpoznania skargi wniesionej od orzeczeń innych niż wyroki przed dniem wejścia w życie nowelizacji (tj. przed dniem 25 września 2010 r.). Jak wynika z uzasadnienia projektu ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. (druk sejmowy nr 2525) celem ustawodawcy było ograniczenie obowiązku orzekania o niezgodności z prawem przez Sąd Najwyższy jedynie do przypadków niezgodności z prawem prawomocnego wyroku. W odniesieniu do innych orzeczeń, jak wynika z uzasadnienia, ustawodawca zdecydował się uprościć drogę dochodzenia odszkodowania przez wyłączenie obowiązku uzyskania rozstrzygnięcia w przedmiocie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Mając na uwadze powyższe skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia oddalającego zażalenie na postanowienie sądu pierwszej instancji odrzucające wniosek powoda o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty od apelacji od wyroku z dnia 30 stycznia 2009 r. jest w obecnym stanie prawnym skargą niedopuszczalną.

18 Z uwagi na powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.