Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 listopada 2014 r., I BP 4/14

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 listopada 2014 r., I BP 4/14

Tekst

1 Sygn. akt I BP 4/14

POSTANOWIENIE

2 Dnia 25 listopada 2014 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Zbigniew Hajn

5 w sprawie z powództwa M. M.

6 przeciwko Gimnazjum Publicznemu […]

7 o wynagrodzenie za pracę,

8 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 25 listopada 2014 r., skargi powódki o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego -Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w O.

9 z dnia 18 czerwca 2012 r.,

10 odrzuca skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem

11 prawomocnego wyroku.

Uzasadnienie

12 Wyrokiem z 18 czerwca 2012 r. Sąd Okręgowy w O. w sprawie z powództwa M. M. przeciwko Gimnazjum Publicznemu […] o wynagrodzenie za pracę oddalił apelację powódki i nie obciążył jej kosztami postępowania odwoławczego. Powódka wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem tego wyroku, zarzucając naruszenie prawa materialnego: (-) art. 42 ust. 3 pkt 2 w związku z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (jednolity tekst: Dz.U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674 ze zm.) przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że wymiar godzin dydaktycznych powódki (tzw. pensum dydaktyczne) od 1 września 2009 r. wynosił 21 godzin tygodniowo, podczas gdy w rzeczywistości wynosił 18 godzin; (-) art. 35 2

13 ust. 2 w związku z art. 42 ust. 2 pkt 3 Karty Nauczyciela przez niewłaściwe zastosowanie polegające na niezasądzeniu wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowe, pomimo ich wystąpienia.

14 Powódka wniosła o wydanie postanowienia stwierdzającego wydanie zaskarżonego wyroku z naruszeniem prawa i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. Wskazała, że zaskarżenie wyroku w drodze innych środków zaskarżenia nie jest możliwe oraz że zaskarżonym orzeczeniem powódce została wyrządzona szkoda. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

15 Skarga podlega odrzuceniu.

16 W art. 4245

17 k.p.c. określone zostały wymagania, którym powinna

18 odpowiadać skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, przy czym w § 2 wskazano wymagania formalne przewidziane dla pisma procesowego, a w § 1 wymienione zostały wymagania istotne skargi. Wszystkie wymagania określone w art. 4245

19 § 1 pkt 1-6 są samoistne i niezależne,

20 każde powinno być wyraźnie wyodrębnione i wypełnione, nie mogą zatem być ani nawzajem zastępowane, ani pomijane (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05, LEX nr 1109453). Powinny być one wypełnione w sposób kumulatywny, zgodnie z ich procesową funkcją. Do omawianych wymagań skargi zalicza się, między innymi, przytoczenie podstaw kasacyjnych oraz ich uzasadnienie (art. 4245

21 § 1 pkt 2 k.p.c.) oraz wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne (art. 4245

22 § 1 pkt 3 k.p.c.). Przepis wyraźnie

23 odróżnia podstawy skargi (sprecyzowane w art. 4244

24 k.p.c.) od wskazania przepisu

25 prawa, z którym orzeczenie jest niezgodne, i nie może budzić wątpliwości, że skarga musi zawierać każdy z tych elementów, przedstawiony odrębnie. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wniesiona przez powódkę nie spełnia warunków z art. 4245 § 1 k.p.c., nie wskazuje

26 bowiem przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. Obowiązek wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne jest wymaganiem odrębnym od powinności przytoczenia w skardze jej 3

27 podstaw oraz ich uzasadnienia. Wskazanie przez powódkę przepisów prawa materialnego, które naruszyć miał sąd, w ramach przytoczenia podstaw skargi, nie spełnia jednocześnie wymogu określonego w art. 4245

28 § 1 pkt 3 k.p.c.

29 (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z 7 sierpnia 2013 r., II CNP 32/13, LEX nr 1353429; z 9 października 2014 r., II CNP 23/14, LEX nr 1515368). Brak ten nie podlega uzupełnieniu.

30 Z powyższych względów skarga podlega odrzuceniu przez Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248

31 § 1 k.p.c.