Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2013 r., IV KZ 31/13

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2013 r., IV KZ 31/13

Tekst

1 Sygn. akt IV KZ 31/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 14 czerwca 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Rafał Malarski

5 w sprawie P. C.

6 skazanego z art. 253 § 1 k.k. i in.

7 po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

8 w dniu 14 czerwca 2013 r.,

9 zażalenia skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […]

10 z dnia 16 kwietnia 2013 r. o odmowie przyjęcia wniosku o doręczenie wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 2 września 2010 r. z uzasadnieniem, p o s t a n o w i ł:

11 utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

Uzasadnienie

12 Jakkolwiek we wniosku P. C. z 26 lutego 2013 r. wyrażone jest żądanie wyznaczenia mu obrońcy z urzędu „celem złożenia kasacji” (k. 2441), to jednak właściwy organ trafnie przyjął – posługując się regułą interpretacyjną z art. 118 § 1 k.p.k. – że skazany w istocie domagał się doręczenia mu wyroku sądu odwoławczego z uzasadnieniem w trybie art. 524 § 1 zd. 2 k.p.k.

13 Treść złożonego zażalenia zdaje się wskazywać, że motywy wydania zaskarżonego zarządzenia pozostają dla skarżącego nie do końca jasne. Dlatego Sąd Najwyższy stwierdza, że powodem odmowy przyjęcia wniosku o doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem było jego zgłoszenie po upływie zawitego 7 – dniowego terminu, którego początek należało w niniejszej sprawie liczyć od daty ogłoszenia wyroku Sądu Apelacyjnego, co miało miejsce w dniu 2 września 2010 r 2

14 W tym stanie rzeczy orzeczono jak w dyspozytywnej części postanowienia.