Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 września 2026 r., IV KO 94/26

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 września 2026 r., IV KO 94/26

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 Dnia 2 września 2026 r.

2 Sąd Najwyższy w składzie:

3 SSN Marek Pietruszyński

4 w sprawie F.M. oskarżonego z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k. i N.M. oskarżonej z art. 286 § 1 k.k.

5 po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 2 września 2026 r. wniosku Sądu Rejonowego w Częstochowie zawartego w postanowieniu z 17 lipca 2026 r.

6 w przedmiocie przekazania rozpoznania sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, na podstawie art. 37 k.p.k.

7 postanowił:

8 przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w

9 Toruniu.

Uzasadnienie

10 Sąd Rejonowy w Częstochowie wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie rozpoznania sprawy oskarżonych F.M. i N.M. innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości, wyrażające się w konieczności zapewnienia oskarżonemu F.M. możliwości prowadzenia realnej obrony polegającej na możliwości uczestnictwa w postępowaniu sądowym, co będzie utrudnione w przypadku sądu właściwego ze względu na zły stan zdrowia oskarżonego, utrudniający mu stawienie się na rozprawę w tym sądzie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

11 Wniosek jest zasadny.

12 Rzeczywiście oskarżony F.M. na skutek napadu doznał szeregu obrażeń ciała zarówno w sferze fizycznej jak też w sferze zdrowia psychicznego, które uniemożliwiają mu normalną egzystencję. Doznał bowiem na skutek ataku maczetą i nożem licznych obrażeń ciała w tym głowy ( złamania kości twarzoczaszki, złamania kości czołowej, kości ciemieniowej i potylicznej z przemieszczeniem odłamów w głąb mózgu z odmą wewnątrzczaszkową i stłuczeniem mózgu) ran ciętych obu rąk z amputacją palców, złamań i uszkodzeń innych palców obu dłoni, ran ciętych z uszkodzeniem rzepki i prostowników lewej nogi, a konsekwencją tego zdarzenia było również nasilenie się problemów psychicznych oskarżonego, skutkujących konieczność jego kolejnych hospitalizacji w ramach, których prowadzone są intensywne terapie psychologiczne i farmakologiczne ( zaświadczenie lekarskie – k.167-169).

13 W toku postępowania karnego dopuszczono też dowód z opinii psychiatrycznej. Biegli psychiatrzy stwierdzili, że na skutek ataku maczetą i licznych obrażeń ciała oskarżony wykazuje objawy organicznych, pourazowych zaburzeń osobowości i psychotycznych oraz zespół stresu pourazowego. Oskarżony posiada deficyty poznawcze w obszarze sprawności pamięci, zaburzenia afektywne a jego sprawność intelektualna jest na poziomie słabej normy. Wszystkie te rozpoznania doprowadziły biegłych do wniosku, że w czasie popełnienia czynu miał on znacznie ograniczoną poczytalność.

14 Sąd Najwyższy, rozważając wniosek złożony w trybie art. 37 k.p.k., miał na uwadze fakt, że w sprawie nie dopuszczono opinii biegłych w celu ustalenia możliwości przemieszczenia się oskarżonego do siedziby sądu właściwego i brania udziału w rozprawie w nieograniczonym czasie, ale jednak uwzględniając stan jego zdrowia, a zwłaszcza stan zdrowia psychicznego nierokujący szybkiej poprawy, skutkujący w 2026 r. długotrwałym pobytem ( 21.01 – 5.03) w szpitalu na oddziale psychiatrycznym ( karta informacyjna z leczenia szpitalnego – k.160) i bez wątpienia ograniczający jego możliwości samodzielnego podróżowania, konieczność prowadzenia dalszego leczenia psychiatrycznego oskarżonego oraz stałej intensywnej terapii psychologicznej w miejscu jego zamieszkania, uznał, że dobro wymiaru sprawiedliwości wyrażające się w zapewnieniu oskarżonemu możliwości osobistego, niezakłóconego udziału w rozprawie, oraz w dążeniu do rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym terminie, przemawia za tym aby rozpoznanie tej sprawy przekazać Sądowi Rejonowemu mającemu siedzibę w miejscu zamieszkania oskarżonego tj. w Toruniu.

15 Z tych względów postanowiono jak na wstępie.