Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 sierpnia 2008 r., IV CZ 64/08

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 sierpnia 2008 r., IV CZ 64/08

Tekst

1 Sygn. akt IV CZ 64/08

POSTANOWIENIE

2 Dnia 21 sierpnia 2008 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Barbara Myszka (przewodniczący)

5 SSN Jan Górowski (sprawozdawca)

6 SSN Antoni Górski

7 w sprawie z powództwa J. R., S. Ra. i M. J.

8 przeciwko E.(…) Spółce Akcyjnej w G.

9 o zapłatę,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 sierpnia 2008 r., zażalenia powodów

11 na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 20 marca 2008 r., sygn. akt I ACa (…), uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

12 Zaskarżonym postanowieniem z dnia 20 marca 2008 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 8 listopada 2007 r., ze względu na brak uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania. W zażaleniu pełnomocnik skarżących podniósł, że w skardze jest zawarte uzasadnienie tego wniosku i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

13 Trzeba zgodzić się ze skarżącymi, że uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania może nastąpić w dowolnym miejscu skargi kasacyjnej. Argumentacja przytoczona w skardze kasacyjnej na rzecz odmiennego od przyjętego w zaskarżonym wyroku stanowiska, może wskazywać na potrzebę wykładni art. 225 k.c. w 2

14 zw. z art. 224 § 2 k.c., tj. przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Skarżący

15 sprecyzowali tę przesłankę w zażaleniu zaskarżonego postanowienia.

16 Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 1 lipca 2008 r., SK 40/07 orzekł, że art. 3986

17 § 2 i 3 w zw. z art. 3984

18 § 1 pkt 3 k.p.c. w zakresie w jakim przewiduje – bez

19 wezwania do usunięcia braków – skargi kasacyjnej niespełniającej wymagań określonych w art. 3984

20 § 1 pkt 3 k.p.c. jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3 i art. 2 Konstytucji. Bez względu na charakter tego orzeczenia (zakresowy interpretacyjny), ze względu konieczność zachowania jednolitości orzecznictwa, niewątpliwie wywiera ono wpływ na wykładnię istotnych dla rozstrzygnięcia zażalenia przepisów prawnych.

21 Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw.

22 z art. 39815

23 ).