Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 października 2007 r., IV CZ 62/07

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
IV CZ 62/07
Data
Forma
Postanowienie
Źródło
SAOS: System Analizy Orzeczeń Sądowych (ICM UW), dokument u źródła
Otwórz w aplikacji

Tekst

1 Sygn. akt IV CZ 62/07

POSTANOWIENIE

2 Dnia 3 października 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)

5 SSN Katarzyna Tyczka-Rote

6 SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca)

7 w sprawie z wniosku wierzyciela Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z udziałem dłużników S.M. i K.M.

8 przy uczestnictwie nabywców B.K. i C.K.

9 o egzekucję z nieruchomości,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 października 2007 r.,

11 zażalenia dłużnika S.M.

12 na postanowienie Sądu Okręgowego w S.

13 z dnia 16 maja 2007 r., sygn. akt [...]

14 oddala zażalenie.

15 2

Uzasadnienie

16 Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 16 maja 2007 r. odrzucił skargę kasacyjną dłużnika S.M. na postanowienie tego Sądu z dnia 17 stycznia 2007 r. oddalające zażalenie na postanowienie o udzieleniu przybicia nieruchomości. W uzasadnieniu wskazał, że w sprawie znajduje zastosowanie art. 7751 § 2 k.p.c. w

17 brzmieniu sprzed wejścia w życie ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 172, poz. 1804), gdyż postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte przed dniem 5 lutego 2005 r. (art. 7 powołanej ustawy). Zgodnie art. 7751

18 § 2 k.p.c. w brzmieniu sprzed

19 wejścia w życie ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw, od wskazanych w nim postanowień przysługuje kasacja, a dłużnik, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł na postanowienie Sądu drugiej instancji oddalające zażalenie na postanowienie o udzieleniu przybicia nieruchomości nie kasację, lecz skargę kasacyjną.

20 W zażaleniu na postanowienie z dnia 16 maja 2007 r. dłużnik zarzucił Sądowi Okręgowemu zastosowanie art. 7751

21 § 1 k.p.c. zamiast art. 7751

22 § 2 k.p.c.

23 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

24 Artykuł 7751

25 k.p.c. dodany z mocą od 1 lipca 1996 r. w §1 stanowił, że na postanowienie sądu drugiej instancji, wydane po rozpoznaniu zażalenia, kasacja nie przysługuje, a w § 2 - że § 1 nie ma zastosowania do postanowienia sądu drugiej instancji w przedmiocie przybicia i przysądzenia własności nieruchomości nabytej w drodze licytacji oraz w przedmiocie planu podziału między wierzycieli sumy uzyskanej z egzekucji. Z dniem 5 lutego 2005 r. przytoczona wyżej regulacja zawarta w art. 7751

26 k.p.c. została zastąpiona z mocy art. 1 pkt 109 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw art. 7674

27 § 2 k.p.c., zgodnie z którym na postanowienie sądu drugiej instancji wydane po rozpoznaniu zażalenia kasacja nie przysługuje. Według art. 7 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw, postępowania egzekucyjne wszczęte przed dniem 3

28 wejścia w życie tej ustawy, tj. przed dniem 5 lutego 2005 r., toczą się według przepisów dotychczasowych. Zmiana stanu prawnego dokonana z dniem 5 lutego 2005 r. dawała więc podstawy do zajęcia stanowiska, które znalazło wyraz w zaskarżonym postanowieniu Sądu Okręgowego z dnia 16 maja 2007 r., że jeżeli postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte przed dniem 5 lutego 2005 r., to wydane w toku tego postępowania postanowienia sądu drugiej instancji w przedmiocie przybicia i przysądzenia własności nieruchomości nabytej w drodze licytacji oraz w przedmiocie planu podziału między wierzycieli sumy uzyskanej z egzekucji podlegały zaskarżeniu - choćby zapadły po dniu 4 lutego 2005 r. - na zasadach obowiązujących przed dniem 5 lutego 2005 r., a więc przy zastosowaniu art. 7751

29 k.p.c. w brzmieniu sprzed tej daty.

30 Lecz w dniu 6 lutego 2005 r. nastąpiła kolejna zmiana stanu prawnego. Artykuł 7674

31 § 2 k.p.c., który wszedł w życie w dniu 5 lutego 2005 r., otrzymał z mocą od 6 lutego 2005 r. na podstawie art. 1 pkt 26 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2005 r. nr 13, poz. 98) następujące brzmienie: „na postanowienie sądu drugiej instancji wydane po rozpoznaniu zażalenia skarga kasacyjna nie przysługuje”. Zmiana ta łączyła się z wprowadzeniem wymienioną ustawą do kodeksu postępowania cywilnego z tym dniem zamiast środka odwoławczego noszącego miano „kasacji” środka zaskarżenia nazwanego „skargą kasacyjną”. Według art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, sprawy wszczęte przed dniem wejścia w życie tej ustawy toczą się od tego dnia według jej przepisów, z tym że do złożenia i rozpoznania kasacji od orzeczenia wydanego przed dniem wejścia w życie tej ustawy, a także do odmowy przyjęcia jej do rozpoznania, stosuje się przepisy dotychczasowe. W konsekwencji zmiany stanu prawnego dokonanej z dniem 6 lutego 2005 r. nastąpiło zatem zacieśnienie dopuszczalności zaskarżania postanowień sądu drugiej instancji w przedmiocie przybicia i przysądzenia własności nieruchomości nabytej w drodze licytacji oraz w przedmiocie planu podziału między wierzycieli sumy uzyskanej z egzekucji w porównaniu z możliwością zaskarżania tych postanowień w świetle stanu 4

32 prawnego wprowadzonego dzień wcześniej. W myśl art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych tylko wydane przed dniem 6 lutego 2005 r. postanowienia sądu drugiej instancji w przedmiocie przybicia i przysądzenia własności nieruchomości nabytej w drodze licytacji oraz w przedmiocie planu podziału między wierzycieli sumy uzyskanej z egzekucji mogą być zaskarżone na zasadach przewidzianych w art. 7751

33 k.p.c. w pierwotnym

34 brzmieniu, natomiast wydane po dniu 5 lutego 2005 r. – już nie, choćby postępowanie egzekucyjne, w toku którego zapadły, zostało wszczęte przed dniem 5 lutego 2005 r. (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego 2006 r., IV CZ 4/06, LEX nr 192050).

35 Postanowienie Sądu Okręgowego oddalające zażalenie na postanowienie o udzieleniu przybicia nieruchomości zostało – jak wiadomo – wydane w dniu 17 stycznia 2007 r. W świetle powyższych uwag nie mogło więc być zaskarżone ani skargą kasacyjną, ze względu na brzmienie art. 7674 § 2 k.p.c., ani kasacją na

36 zasadach przewidzianych w art. 7751

37 k.p.c. w pierwotnym brzmieniu, ze względu na

38 treść rozwiązania przyjętego w art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych.

39 Postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 16 maja 2007 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej dłużnika na postanowienie tego Sądu z dnia 17 stycznia 2007 r., oddalające jego zażalenie na postanowienie o udzieleniu przybicia nieruchomości, choć nie zostało w pełni trafnie uzasadnione, odpowiada zatem ostatecznie prawu. Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w związku z art. 3941

40 § 3 k.p.c.).

Powołane przepisy

Cytowane w

Cytowane w 4 orzeczeniach.

  1. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 2014 r., I CZ 34/14
  2. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego 2008 r., V CZ 136/07
  3. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 stycznia 2008 r., IV CSK 492/07
  4. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 grudnia 2007 r., V CSK 460/07