Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 czerwca 2010 r., IV CZ 55/10

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 czerwca 2010 r., IV CZ 55/10

Tekst

1 Sygn. akt IV CZ 55/10

POSTANOWIENIE

2 Dnia 22 czerwca 2010 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Mirosława Wysocka

5 w sprawie ze skargi pozwanych

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Sądu Rejonowego w G., sygn. akt VIII C (...),

7 w sprawie z powództwa Okręgowego Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G.

8 przeciwko G. W. i J. W.

9 o zapłatę,

10 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej, w dniu 22 czerwca 2010 r. na skutek zażalenia pozwanego J. W.

11 na postanowienie Sądu Rejonowego w G. z dnia 15 stycznia 2010 r., sygn. akt VIII (…) odrzuca zażalenie

Uzasadnienie

12 Skierowane do Sądu Rejonowego w G. pismo z dnia 10 września 2009 r., wniesione przez pozwanego J. W. w imieniu własnym i współpozwanej małżonki G. W., Sąd ten potraktował jako skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku z dnia 19 czerwca 2009 r. i postanowieniem z dnia 15 stycznia 2010 r. skargę tę odrzucił w stosunku do G. W. ze względu na niewykonanie przez skarżącego wezwania do uzupełnienia braku skargi przez złożenie pełnomocnictwa zawierającego umocowanie do zastępowania pozwanej w postępowaniu tej skargi.

13 2

14 Zażalenie na to postanowienie wniósł skarżący osobiście.

15 Zażalenie to jest niedopuszczalne.

16 Stosownie do art. 871

17 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Wyłączenie zdolności postulacyjnej stron obejmuje wniesienie skargi o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem, czego konsekwencją jest przewidziana w art. 4266 § 1 k.p.c. konieczność

18 odrzucenia skargi wniesionej z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c. Przymus adwokacko-

19 radcowski obejmuje również podejmowanie wszystkich innych czynności procesowych podejmowanych przed Sądem Najwyższym, w tym wnoszenie zażaleń. Wniesione osobiście przez skarżącego zażalenie jest zatem niedopuszczalne i podlega odrzuceniu, na podstawie art. 3941

20 § 3 w zw. z art. 39821

21 , 370 i 373 k.p.c.