Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 września 2011 r., IV CZ 44/11

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 września 2011 r., IV CZ 44/11

Tekst

1 Sygn. akt IV CZ 44/11

POSTANOWIENIE

2 Dnia 16 września 2011 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący)

5 SSN Marian Kocon

6 SSA Agnieszka Piotrowska (sprawozdawca)

7 ze skargi powoda

8 o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego

9 z dnia 19 grudnia 2008 r.,

10 w sprawie z powództwa S. K.

11 przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń SA w W.

12 o zapłatę,

13 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 września 2011 r.,

14 zażalenia powoda

15 na postanowienie Sądu Apelacyjnego

16 z dnia 24 lutego 2011 r.,

17 1. oddala zażalenie

18 2. oddala wniosek strony pozwanej o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.

19 2

Uzasadnienie

20 W dniu 20 stycznia 2011 r. S. K. wniósł skargę o wznowienie postępowania w sprawie z jego powództwa przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń S. A. w W. o zapłatę, w której zapadł wyrok Sądu Okręgowego z dnia 10 października 2008 r. w sprawie I C 8/08 oddalający powództwo. Apelacja powoda od tego wyroku została oddalona wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 19 grudnia 2008 r. w sprawie I A Ca 602/08.

21 Przyczyną oddalenia powyższego powództwa o odszkodowanie za uszkodzenie samochodu powoda w wyniku wypadku było ustalenie przez Sąd I instancji, że do opisywanego przez powoda zdarzenia drogowego faktycznie nie doszło.

22 W toku wszczętego następnie przeciwko powodowi postępowania karnego o czyn z art. z art. 286 § 1 k.k. sporządzone zostały opinie biegłych oraz opinie Stowarzyszenia Rzeczoznawców Motoryzacyjnych i Maszynowych wskazujące na to, że do kwestionowanego w postępowaniu cywilnym zdarzenia drogowego i będącego jego następstwem szkody majątkowej rzeczywiście doszło. W konsekwencji oskarżony S. K. wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia 26 listopada 2010 r. został uniewinniony od popełnienia zarzucanego mu czynu.

23 Wnosząc o wznowienie postępowania, powód wskazał, że powyższe opinie biegłych, sporządzone w postępowaniu karnym, stanowią nowy dowód, w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c., nieznany uprzednio w postępowaniu przed Sądem I instancji, w sprawie o zapłatę przeciwko PZU S.A. w W.

24 Zaskarżonym postanowieniem z dnia 24.02.2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę, jako nie opartą na ustawowej podstawie wznowienia, argumentując, że sporządzona w postępowaniu karnym opinia nie stanowi środka dowodowego, o którym mowa we wskazanym wyżej przepisie.

25 W zażaleniu na to postanowienie, S. K. zarzucił naruszenie art. 403 §2 k.p.c., przez dokonanie jego niewłaściwej interpretacji, polegającej na przyjęciu, że sporządzenie opinii biegłego z zakresu ruchu drogowego, w postępowaniu karnym, a po zapadnięciu prawomocnego wyroku w sprawie o zapłatę, nie stanowiło nowych okoliczności i dowodu, zgodnie z art. 403 § 2 k.p.c.

26 3

27 Formułując powyższy zarzut domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia Sądu Apelacyjnego i przekazania sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania.

28 Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

29 Zażalenie powoda nie zasługuje na uwzględnienie.

30 Zgodnie z art. 403 § 2 k.p.c., można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.

31 Wykrycie oznacza dowiedzenie się o istnieniu okoliczności faktycznych lub dowodów w zakresie umożliwiającym powołanie się na nie. Możliwość powoływania nowych faktów i dowodów jest jednak ograniczona wyłącznie do tych okoliczności faktycznych i tych środków dowodowych, które istniały w trakcie postępowania zakończonego zaskarżonym skargą o wznowienie postępowania wyrokiem (por. uchwałę składu siedmiu sędziów SN z dnia 21 lutego 1969 r., III PZP 63/68, OSNCP 1969, nr 12, poz. 208; postanowienie SN z dnia 13 października 2005 r., IV CZ 96/05, niepubl. oraz postanowienie SN dnia 7 marca 2007 r., II CZ 5/07, niepubl.).

32 Skarżący, jako uzasadnienie wskazanej podstawy wznowienia postępowania, powołał nowy środek dowodowy, w postaci opinii biegłych oraz opinii Stowarzyszenia Rzeczoznawców Motoryzacyjnych i Maszynowych, który jednakże, co bezsporne, zaistniał dopiero na etapie wszczętego przeciwko skarżącemu, postępowania karnego, o czyn z art. 286 § 1 k.k., a więc już po prawomocnym zakończeniu sprawy o zapłatę, z powództwa S. K., przeciwko PZU S.A. w W. Zgodnie, natomiast, z utrwaloną linią orzeczniczą Sądu Najwyższego nie stanowi podstawy wznowienia postępowania według art. 403 § 2 k.p.c. opinia biegłego sporządzona w innej sprawie po prawomocnym zakończeniu procesu, którego wznowienia dotyczy skarga o wznowienie postępowania (por.

33 postanowienie SN z dnia 10 stycznia 1977 r., I CP 5/76, niepubl.). W przedmiotowej sprawie opinie biegłych oraz opinia Stowarzyszenia Rzeczoznawców Motoryzacyjnych i Maszynowych zostały sporządzone już po uprawomocnieniu się wyroku Sądu Okręgowego. W konsekwencji rzeczone środki 4

34 dowodowe nie mogły stanowić podstawy wznowienia postępowania prawomocnie zakończonego powyższym orzeczeniem.

35 Z przytoczonych przyczyn Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941

36 § 3 k.p.c., postanowił, jak w sentencji.

37 Sąd oddalił wniosek strony pozwanej o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego z uwagi na wniesienie odpowiedzi na zażalenie z wnioskiem o przyznanie tych kosztów po upływie tygodnia od daty doręczenia stronie pozwanej odpisu zażalenia (art. 3941

38 § 3 w związku z art. 395 § 1 k.p.c.).