Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 września 2011 r., IV CZ 42/11

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 września 2011 r., IV CZ 42/11

Tekst

1 Sygn. akt IV CZ 42/11

POSTANOWIENIE

2 Dnia 29 września 2011 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący, sprawozdawca)

5 SSN Anna Kozłowska

6 SSN Krzysztof Pietrzykowski

7 ze skargi J. B. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego

8 z dnia 27 października 2010 r.,

9 w sprawie z powództwa J. B.

10 przeciwko PGE Zakładowi Energetycznemu B. Spółce Akcyjnej w B., Gminie S., Skarbowi Państwa - Komendantowi Powiatowemu Policji w S., Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji, Ministrowi Sprawiedliwości, Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w S., Prezesowi Sądu Rejonowego w S., Prokuratorowi Okręgowemu w B., Wojewodzie P. i Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w B.

11 o zapłatę,

12 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 września 2011 r.,

13 zażalenia powoda

14 na postanowienie Sądu Apelacyjnego

15 z dnia 16 lutego 2011 r.,

16 1. oddala zażalenie;

17 2. przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego - adwokat A. Z. kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł powiększoną o stawkę podatku VAT z tytułu nieopłaconej pomocy

18 prawnej udzielonej z urzędu powodowi w postępowaniu

19 zażaleniowym;

20 3. zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa -

21 Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 1800

22 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

23 2

24 Powód - J. B. złożył skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 27 października 2010 r. Jako podstawy prawne skargi wskazał art. 401 pkt 1 i 2 k.p.c. i wyjaśnił, że wspomniany wyrok (oraz poprzedzający go wyrok Sądu Okręgowego) dotknięte zostały nieważnością, w wydaniu wyroku Sądu Okręgowego uczestniczył stronniczy sędzia, a powód jako strona postępowania rozpoznawczego został pozbawiony swych praw.

25 Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 16 lutego 2011 r. odrzucił skargę powoda z racji braku podstaw prawnych jej wniesienia, przewidzianych w art. 401 pkt 1 i pkt 2 k.p.c.

26 W zażaleniu na to postanowienie powód wskazywał na naruszenie art. 410 § 1 k.p.c i art. 401 pkt 1 i 2 k.p.c. oraz wnosił o jego uchylenie w całości. W ocenie skarżącego, przytoczone w skardze okoliczności (k. 2 i 4 akt sprawy) uzasadniają wniosek, że wskutek naruszenia przepisów prawa był on pozbawiony możliwości działania w rozumieniu art. 401 pkt 2 k.p.c.

27 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

28 W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd Apelacyjny stwierdził, że nie istniały wskazane przez skarżącego w skardze podstawy prawne wznowienia przewidziane w art. 401 pkt 1 i 2 k.p.c. Zgodnie bowiem z art. 410 § 1 k.p.c., skarga o wznowienie postępowania powinna być oparta o przewidzianą, ustawową podstawę prawną.

29 Z treści zażalenia (w części dotyczącej określenia podstaw skargi i motywacji prawnej tych podstaw) wynika, że skarżący kwestionuje przede wszystkim stanowisko Sądu Apelacyjnego negujące sugerowane pozbawienie powoda możliwości działania w rozumieniu art. 401 pkt 2 k.p.c. w postępowaniu zakończonym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 27 października 2010 r. W uzasadnieniu zażalenia powtórzono jedynie ogólnie to, w czym powód dopatruje się wspomnianego uchybienia, tj. w sytuacji zamknięcia rozprawy przez Sąd pierwszej instancji po rozszerzeniu powództwa wobec Gminy i nieprzeprowadzenia dowodów ze zgłoszonych świadków, mimo że powód uzyskał adresy tych świadków dopiero na etapie postępowania apelacyjnego. Nie ma tu natomiast 3

30 odpowiedniej, merytorycznej polemiki, zmierzającej do podważenia stanowiska wyrażonego w zaskarżonym postanowieniu o odrzuceniu skargi, wspartego z odwołaniem się do orzecznictwa Sądu Najwyższego (s. 3 - 4 uzasadnienia). Sąd Apelacyjny trafnie wyjaśnił m.in. to, że pozbawienie strony możliwości działania w rozumieniu art. 401 pkt 1 i 2 k.p.c. oznacza taką sytuację procesową, w której doszło do całkowitego, zasadniczego pozbawienia strony możliwości obrony swych praw. Tymczasem powód brał przecież udział w postępowaniu rozpoznawczym i podejmował wszystkie niezbędne czynności procesowe, włącznie z wnoszeniem środków odwoławczych.

31 Przyznano adwokat ustanowionej z urzędu (k. 253 akt – I ACa 448/10) koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu na podstawie art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z §§ 6, 13 i 20 rozporządzenia MS w sprawie opłat za czynności adwokackie (...) (Dz.U. 2002 r., nr 163, poz. 1348 ze zm.).