Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2007 r., IV CZ 41/07

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
IV CZ 41/07
Data
Forma
Postanowienie
Źródło
SAOS: System Analizy Orzeczeń Sądowych (ICM UW), dokument u źródła
Otwórz w aplikacji

Tekst

1 Sygn. akt IV CZ 41/07

POSTANOWIENIE

2 Dnia 28 czerwca 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)

5 SSN Marian Kocon (sprawozdawca)

6 SSN Krzysztof Strzelczyk

7 w sprawie z powództwa M. K.

8 przeciwko M. P.

9 o uznanie umowy za bezskuteczną,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 czerwca 2007 r.,

11 zażalenia pozwanego

12 na postanowienie Sądu Okręgowego w B.

13 z dnia 8 marca 2007 r.,

14 oddala zażalenie.

Uzasadnienie

15 2

16 Postanowieniem z dnia 8 marca 2007 r. Sąd Okręgowy w B. odrzucił skargę kasacyjną pozwanego M. P. w sprawie o uznanie umowy za bezskuteczną, a to z tej przyczyny, że wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 50.000 zł. (art. 3982

17 § 1 k.p.c.).

18 Pozwany w zażaleniu wniósł o uchylenie tego postanowienia.

19 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

20 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

21 W orzecznictwie ugruntowane jest stanowisko, że wartość przedmiotu zaskarżenia decydująca o dopuszczalności skargi kasacyjnej, nie może być wyższa od wartości przedmiotu sporu (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 1996 r., I CKN 21/96, OSNC 1997 r. Nr 4, poz. 42, z dnia 25 kwietnia 2007r. IV CZ 13/07). W rozważanej sprawie, wartość przedmiotu sporu w wysokości 25.000 zł została podana w pozwie, co nie było wcześniej kwestionowane przez żalącego.

22 Wskazanej zasady nie podważa twierdzenie żalącego, iż na wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie składa się należność główna, skapitalizowane odsetki oraz koszty procesu nakazowego. Twierdzenie żalącego pomija bowiem reguły dotyczące ustalania wartości przedmiotu sporu z art. 19-26 k.p.c., a zwłaszcza z art. 19 i 20 k.p.c. Zgodnie z tymi przepisami, do wartości przedmiotu sporu nie wlicza się m. in. odsetek i kosztów żądanych obok roszczenia głównego mimo, iż w praktyce może to doprowadzić do rozejścia się wartości przedmiotu sporu i wartości rzeczywiście dochodzonego roszczenia. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w zw. z art.

23 3941

24 § 3 k.p.c.).

25 db

Powołane przepisy