Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 kwietnia 2008 r., IV CZ 32/08

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
IV CZ 32/08
Data
Forma
Postanowienie
Źródło
SAOS: System Analizy Orzeczeń Sądowych (ICM UW), dokument u źródła

Tekst

1 Sygn. akt IV CZ 32/08

POSTANOWIENIE

2 Dnia 24 kwietnia 2008 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Dariusz Zawistowski

5 w sprawie z wniosku H. T.j

6 przy uczestnictwie J. K., W. K., R. O., Gminy Miejskiej K. i Skarbu Państwa - Starosty Powiatu K.

7 o stwierdzenie zasiedzenia,

8 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 kwietnia 2008 r., zażalenia wnioskodawczyni

9 na postanowienie Sądu Okręgowego w L. z dnia 21 stycznia 2008 r., sygn. akt II Ca (…),

10 odrzuca zażalenie

Uzasadnienie

11 Sąd Okręgowy w L. postanowieniem z dnia 21 stycznia 2008 r. uwzględnił zażalenie Gminy Miejskiej K. na postanowienie o kosztach postępowania apelacyjnego, zawarte w wyroku wydanym w dniu 30 października 2007 r. i zasądził od wnioskodawczyni na jej rzecz kwotę 2150 zł.

12 W zażaleniu na to postanowienie wnioskodawczyni wniosła o jego uchylenie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

13 Zgodnie z brzmieniem art. 3941

14 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego

15 przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, a w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna, także na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkami przewidzianymi w § 2. 2

16 Postanowienie sądu drugiej instancji rozstrzygające o kosztach procesu (postępowania apelacyjnego) nie należy do wskazanej wyżej kategorii orzeczeń. Skarżący podniósł zatem zasadnie, że Sąd Okręgowy nie miał podstaw do zastosowania art. 395 § 2 k.p.c. Nie mniej jednak zaskarżone postanowienie należy również do tego rodzaju postanowień i zażalenie na nie jest również niedopuszczalne. Z tego względu zażalenie wnioskodawczyni podlegało odrzuceniu na podstawie art. 370 w zw. z art. 3941 § 3 i

17 39821

18 k.p.c.

19 Oceny tej nie zmienia stanowisko wyrażone przez Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 23 marca 2007 r. (SK 3/05). Orzeczenie to odnosiło się do nieobowiązującej już regulacji prawnej zawartej w art. 39318 § 2 k.p.c. Na gruncie

20 obowiązującego w tej materii art. 3941

21 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy wyrażał już stanowisko

22 (por. postanowienie SN z dnia 12 października 2007 r., IV CZ 56/07), które Sąd Najwyższy w obecnym składzie również podziela, że na postanowienie sądu drugiej instancji o kosztach procesu zażalenie do Sądu Najwyższego nie przysługuje.

Powołane przepisy