Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lipca 2011 r., IV CZ 28/11

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lipca 2011 r., IV CZ 28/11

Tekst

1 Sygn. akt IV CZ 28/11

POSTANOWIENIE

2 Dnia 8 lipca 2011 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący)

5 SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)

6 SSN Dariusz Zawistowski

7 w sprawie z powództwa Kancelarii Prawniczej P.

8 Spółki z o.o. w G.

9 przeciwko Bankowi Polska Kasa Opieki Spółce Akcyjnej w W.

10 o zapłatę,

11 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 lipca 2011 r.,

12 zażalenia strony powodowej

13 na postanowienie Sądu Apelacyjnego

14 z dnia 8 listopada 2010 r.,

15 1. oddala zażalenie;

16 2. nie obciąża powódki kosztami postępowania

17 zażaleniowego;

18 3. oddala wniosek o przyznanie pełnomocnikowi z urzędu kosztów pomocy prawnej udzielonej stronie powodowej

19 w postępowaniu zażaleniowym.

20 2

Uzasadnienie

21 Postanowieniem z dnia 8 listopada 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił zażalenie strony powodowej wniesione od postanowienia tego Sądu z dnia 31 sierpnia 2010 r. (w sprawie I ACz 1452/08; k. 268 akt sprawy). Odrzucenie to nastąpiło, ponieważ strona powodowa nie dochowała wymogu zawartego w art. 871 § 1 k.p.c. w postaci profesjonalnego zastępstwa stron w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.

22 Postanowienie z dnia 8 listopada 2010 r. zaskarżyła zażaleniem strona powodowa. Działający w imieniu tej strony pełnomocnik z urzędu (ustanowiony postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 31 sierpnia 2010 r., k. 265 akt) wnosił m.in. o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zniesienie postępowania w zakresie dotkniętym nieważnością i przekazania sprawy Sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania.

23 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

24 Z akt sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 8 listopada 2010 r. wydane zostało jako kolejne w serii postanowień tego Sądu, kwestionowanych w kolejnych zażaleniach strony powodowej. Otóż postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 16 czerwca 2010 r. odrzucono skargę kasacyjną wniesioną przez stronę powodową od postanowienia tego Sądu z dnia 8 kwietnia 2010 r. w przedmiocie odrzucenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia (postanowienie, k. 247-248; skarga kasacyjna, k. 253).

25 Zażalenie strony powodowej na postanowienie z dnia 16 czerwca 2010 r. (k. 259 akt) zostało odrzucone postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2010 r. z tego powodu, że nie zostało ono sporządzone przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym (art. 871

26 § 1 k.p.c., k. 268-269 akt).

27 Postanowieniem z dnia 8 listopada 2010 r. odrzucono zażalenie strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 31 sierpnia 2010 r. z tych samych przyczyn co poprzednio (art. 871

28 § 1 k.p.c., k. 273, 284-285). Postanowieniem

29 z dnia 31 sierpnia 2010 r. ustanowiono dla strony powodowej pełnomocnika 3

30 z urzędu (k. 265, k. 270, k. 272 i pismo procesowe pełnomocnika strony powodowej z dnia 22 października 2010 r., k. 277-278).

31 Należy przede wszystkim stwierdzić to, że zarzut naruszenia art. 379 pkt 5 k.p.c. nie może być uznany za uzasadniony w świetle okoliczności przytaczanych w uzasadnieniu zażalenia, a dotyczących sytuacji procesowej strony powodowej w chwili podjęcia swych funkcji przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu (w końcu września 2010 r.).

32 Skoro przepis art. 871

33 § 1 k.p.c. przewiduje zasadę tzw. przymusu

34 adwokacko-radcowskiego przed Sądem Najwyższym (także w postępowaniu zażaleniowym), to wniesione przez obecnego pełnomocnika zażalenie na postanowienie z dnia 8 listopada 2010 r. powinno skoncentrować się przede wszystkim na tym, czy doszło do naruszenia tej bezwzględnej normy procesowej. Tymczasem strona skarżąca nie kwestionuje tego, że zażalenie powódki naruszało art. 871

35 § 1 k.p.c. (k. 273 akt). W tej sytuacji nieistotne w obecnym postępowaniu zażaleniowym są zarzuty, iż zaskarżone orzeczenie zapadło „nie na podstawie materiału zebranego w postępowaniu w pierwszej instancji oraz w postępowaniu apelacyjnym, lecz na podstawie akt zastępczych” (k. 290 akt sprawy). Należy jeszcze zwrócić uwagę na to, że dla powódki ustanowiono pełnomocnika z urzędu i tym samym umożliwiono jej uzyskanie tzw. zdolności postulacyjnej w ewentualnym postępowaniu przed Sądem Najwyższym.

36 Wniosek pełnomocnika o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu został oddalony, ponieważ nie spełnia on wymagań przewidzianych w § 16 rozporządzenia MS z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (...) (Dz.U. nr 163, poz. 1349 ze zm.).

37 Odstąpienie od obciążania powódki kosztami postępowania zażaleniowego znajduje swoje uzasadnienie w treści art. 102 k.p.c. (por. postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 31 sierpnia 2010 r., k. 265).