Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 kwietnia 2010 r., IV CZ 16/10

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 kwietnia 2010 r., IV CZ 16/10

Tekst

1 Sygn. akt IV CZ 16/10

POSTANOWIENIE

2 Dnia 16 kwietnia 2010 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)

5 SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

6 SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca)

7 ze skargi pozwanych T. C. i E. C.

8 o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego

9 z dnia 17 września 2008 r., sygn. akt I ACa (…),

10 w sprawie z powództwa I.(…) Spółki Jawnej W.

11 przeciwko J. C., T. C. i E. C.

12 o zapłatę,

13 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 kwietnia 2010 r.,

14 zażalenia pozwanych E. C. i T. C.

15 na postanowienie Sądu Apelacyjnego

16 z dnia 13 października 2009 r., sygn. akt I ACa (…),

17 oddala zażalenie.

Uzasadnienie

18 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę pozwanych E. i T. C. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 17 września 2008 r. W zażaleniu pozwani wnieśli o uchylenie tego 2

19 postanowienia zarzucając naruszenie art. 403 § 1 pkt 1 k.p.c. przez jego błędną interpretację.

20 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

21 Zarzuty podniesione w zażaleniu nie zasługują na uwzględnienie. Wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 17 września 2008 r. wydany w sprawie, której wznowienia żądają powodowie, został oparty na wyroku karnym, w którym ustalono wysokość szkody wyrządzonej przez J. C. i następnie zasądzonej od niego na rzecz powodowej spółki. Powodowie natomiast ponoszą odpowiedzialność jako poręczyciele za zobowiązania J. C. Sąd uwzględniając powództwo oparł się na wyroku karnym tylko w zakresie ustalenia zobowiązania J. C. wobec powoda oraz wysokości tego zobowiązania.

22 Już po uprawomocnieniu się wyroku Sądu Apelacyjnego, Sąd Najwyższy uchylił wyrok sądu karnego ale tylko w zakresie zawartego w nim rozstrzygnięcia o odszkodowaniu cywilnym, gdyż dla orzekania o odszkodowaniu w procesie karnym zachodziła przeszkoda określona w art. 415 k.p.k. Wyrok karny utrzymany w mocy w dalszym ciągu stanowi więc podstawę do określenia zobowiązania J. C. wobec powodowej spółki.

23 Rację mają skarżący gdy podkreślają, że przepis art. 403 § 1 pkt 1 k.p.c. należy interpretować szeroko i zawsze wznawiać postępowanie, gdy skazujący wyrok karny, na którym oparto rozstrzygniecie sądu cywilnego, został następnie uchylony. Jeżeli jednak, tak jak w rozpoznawanej sprawie, uchylenie wyroku karnego nastąpiło tylko w części, która nie ma znaczenia dla ustalenia odpowiedzialności pozwanych jako poręczycieli, to brak podstaw do wznowienia postępowania. Nawet bowiem w razie jego wznowienia sąd orzekający o roszczeniach powodowej spółki będzie w dalszym ciągu związany wyrokiem karnym, z którego wynika, że J. C. za którego pozwani poręczyli jest zobowiązany do wyrównania powodowej spółce szkody w wysokości ustalonej w tym wyroku.

24 Mając na uwadze powyższe względy Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941

25 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji.