Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 kwietnia 2009 r., IV CSK 86/09

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 kwietnia 2009 r., IV CSK 86/09

Tekst

1 Sygn. akt IV CSK 86/09

POSTANOWIENIE

2 Dnia 24 kwietnia 2009 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Kazimierz Zawada

5 w sprawie z powództwa S. K.

6 przeciwko Skarbowi Państwa - Dyrektorowi Zakładu Karnego w B.

7 o zapłatę,

8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

9 w dniu 24 kwietnia 2009 r.,

10 na skutek skargi kasacyjnej powoda

11 od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

12 z dnia 15 października 2008 r.,

13 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) nie obciąża powoda kosztami zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.

14 2

Uzasadnienie

15 Według art. 3989

16 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.

17 W sprawie nie występuje wskazane we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania istotne zagadnienie prawne. Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989

18 § 1 pkt 1 k.p.c. jest doniosła z punktu widzenia

19 rozstrzygnięcia sprawy kwestia nierozwiązana dotąd w orzecznictwie, której rozstrzygnięcie może przyczynić się do rozwoju prawa, należy zaś podzielić pogląd strony pozwanej wyrażony w odpowiedzi na skargę kasacyjną o braku potrzeby rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy sformułowanego przez powoda zagadnienia, dotyczącego wpływu art. 3 Konwencji europejskiej na krajowe ustawodawstwo. Nie jest też spełniona przesłanka oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. W art. 3989

20 § 1 pkt 4 k.p.c. chodzi, o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa (por. T. Ereciński, w: T. Ereciński, J. Gudowski, M. Jędrzejewska, Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, t. 2, Warszawa 2007, s. 242 i 243), a zarzucane w skardze kasacyjnej naruszenia nie mogą być uznane za uchybienia mające takie cechy.

21 Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego orzekł zgodnie z art. 102 k.p.c.

22 jz