Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2013 r., IV CSK 29/13

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2013 r., IV CSK 29/13

Tekst

1 Sygn. akt IV CSK 29/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 10 maja 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Krzysztof Strzelczyk

5 w sprawie z wniosku A. W. i A. W.

6 przy uczestnictwie L. O. i A. O.

7 o zniesienie współwłasności,

8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

9 w dniu 10 maja 2013 r.,

10 na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców

11 od postanowienia Sądu Okręgowego w S.

12 z dnia 30 października 2012 r.,

13 odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od wnioskodawców na rzecz uczestników kwotę 1200 (tysiąc dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

14 2

15 Wnioskodawcy A. i A. W. złożyli skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 30 października 2012 r. zmieniającego postanowienie Sądu Rejonowego w S. w przedmiocie zniesienia współwłasności nieruchomości. W skardze kasacyjnej wskazana została jako wartość przedmiotu zaskarżenia kwota 127.946 złotych. Skarżący zarzucili w skardze dokonanie przez Sąd podziału nieruchomości w sposób, na który ani wnioskodawcy ani żaden z uczestników nie wyrażał zgody.

16 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

17 Zgodnie z treścią art. 5191

18 § 4 pkt 4 k.p.c. w sprawach dotyczących

19 zniesienia współwłasności skarga kasacyjna nie przysługuje, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż sto pięćdziesiąt złotych.

20 Z uwagi na to, że skarżący kwestionują w skardze kasacyjnej samą zasadę dokonania podziału wartość przedmiotu zaskarżenia wyjątkowo będzie stanowiła wartość całej dzielonej nieruchomości, nie zaś przyznany wnioskodawcom udział (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 września 2012 r., III CZ 71/12, niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 lipca 2012 r., II CZ 66/12, niepubl.). Skarżący sami jednak podali w skardze kasacyjnej jako wartość przedmiotu zaskarżenia kwotę niższą niż przewidziany ustawowo minimalny próg kwotowy, bo wynoszącą 127.946 złotych. Wskazana w skardze kwota, to zarazem wartość całej nieruchomości stanowiącej przedmiot postępowania, przy czym identyczną wartość nieruchomości ustalił również Sąd Okręgowy w S., co wynika z uzasadnienia wyroku tego Sądu.

21 Uwzględniając zatem, zgodnie ze stanowiskiem skarżących, że wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną wynosi 127.496 złotych, czyli mniej niż 150.000 złotych, Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 6 § 2 k.p.c. w zw. z art. 5191

22 § 4 pkt 4 i art. 13 § 2 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną. O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. oraz § 6 pkt 5, 11 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

23 3

24 es