Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2012 r., IV CSK 202/12
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2012 r., IV CSK 202/12
Tekst
1 Sygn. akt IV CSK 202/12
POSTANOWIENIE
2 Dnia 12 lipca 2012 r.
3 Sąd Najwyższy w składzie :
4 SSN Mirosław Bączyk
5 w sprawie z powództwa J. K.
6 przeciwko Skarbowi Państwa – Ministrowi Spraw Wewnętrznych w W., Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w W., Ministrowi Sprawiedliwości w W. i M. Komendantowi Wojewódzkiemu Policji z siedzibą w R.
7 o zadośćuczynienie i rentę,
8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
9 w dniu 12 lipca 2012 r.,
10 na skutek skargi kasacyjnej powoda
11 od wyroku Sądu Apelacyjnego
12 z dnia 19 grudnia 2011 r.,
13 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
14 2. nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
15 2
16 Powód złożył skargę kasacyjną (nazwaną – zapewne omyłkowo – „kasacją”) od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 19 grudnia 2011 r., w którym oddalono apelację powoda wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 18 lipca 2011 r. (k. 447 akt sprawy).
17 W skardze kasacyjnej sformułowano zarzuty naruszenia przepisów procesowych (pkt II części wstępnej skargi). Skarżący podnosił także „naruszenie prawa materialnego”, ale bez wskazania przepisów tego prawa, jakie miałyby być naruszone w zaskarżonym skargą orzeczeniu.
18 Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący stwierdził, że niniejsze postępowanie dotknięte zostało nieważnością przed Sądem pierwszej i drugiej instancji, a ponadto skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (pkt III i IV skargi).
19 Analizując treść zaskarżonego wyroku z dnia 19 grudnia 2011 r., treść skargi kasacyjnej, zawartą w niej motywację prawną wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania oraz treść odpowiedzi pozwanego Skarbu Państwa na skargę kasacyjną powoda z dnia 23 kwietnia 2012 r. (k. 511 i n. akt sprawy), Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie pojawiły się przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 3 i 4 k.p.c.
20 O nieważności postępowania nie może świadczyć argumentacja przytoczona w pkt III i IV skargi. Co więcej, w skardze kasacyjnej nie przytoczono podstaw kasacyjnych, które pozwoliłyby zweryfikować w postępowaniu kasacyjnym zasadność przyjętego przez Sąd Apelacyjny przedawnienia roszczenia powoda (s. 7 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).
21 W tej sytuacji należało odmówić przyjęcia skargi do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
22 Nie obciążono powoda kosztami postępowania kasacyjnego ze względu na jego sytuację majątkową (por. postanowienie z dnia 28 marca 2012 r., k. 504 akt sprawy) przy uwzględnieniu postanowień art. 102 k.p.c.