Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 marca 2013 r., IV CNP 79/12

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 marca 2013 r., IV CNP 79/12

Tekst

1 Sygn. akt IV CNP 79/12

POSTANOWIENIE

2 Dnia 14 marca 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Mirosław Bączyk

5 w sprawie ze skargi pozwanego

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w L.

7 z dnia 29 maja 2003 r., w sprawie z powództwa Agencji Nieruchomości Rolnych w Warszawie

8 Oddziału Terenowego w L.

9 przeciwko T.W.

10 o wydanie nieruchomości,

11 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

12 w dniu 14 marca 2013 r.,

13 odrzuca skargę.

14 2

Uzasadnienie

15 Pozwany T. W. złożył skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 29 maja 2003 r. (sygn. akt I C …/02). Stwierdził, że wyrok ten narusza wskazane w skardze przepisy prawa procesowego i materialnego (pkt I skargi). W końcowym fragmencie skargi skarżący wyjaśnił, że w sprawie zakończonej wyrokiem z dnia 29 maja 2003 r. „pozwany był reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, który z niewiadomych pozwanemu przyczyn nie wniósł wniosku o uzasadnienie niekorzystnego wyroku, ani nie wniósł apelacji do Sądu drugiej instancji” (s. 7 skargi).

16 Pozwany nie był w stanie zadbać o swoje sprawy, bowiem był chory i nie miał pieniędzy na opłacenie pomocy prawnej. Wnoszona skarga o wznowienie postępowania nie spowodowała uchylenia zaskarżonego wyroku.

17 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

18 Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądowego jest szczególnym środkiem zaskarżenia wymagającym spełnienia określonych rygorów prawych przewidzianych w art. 4241 i nast. k.p.c.

19 Co do zasady skarga przysługuje od prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie (wyjątkowo - od prawomocnego wyroku sądu pierwszej instancji; art. 4241

20 § 1 i § 2 k.p.c.). Jednocześnie skarga powinna

21 zawierać elementy wskazane w art. 4245

22 § 1 k.p.c., w tym - wykazanie tego,

23 że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (art. 4245

24 § 1 pkt 5 k.p.c.). Taki stan z pewnością nie zachodzi wówczas, gdy reprezentujący stronę pełnomocnik nie wnosił środków zaskarżenia (np. apelacji) w normalnym biegu instancji (s. 7 skargi). Już z tej przyczyny skarga ulega odrzuceniu jako niedopuszczalna (art. 4248

25 § 2 k.p.c.). Niezależnie od tego

26 istnieją podstawy do przyjęcia, że skargę wniesiono z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 4246

27 § 1 k.p.c.

28 Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 2

29 k.p.c. odrzucił skargę.

30 jw