Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 listopada 2011 r., IV CNP 63/11

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 listopada 2011 r., IV CNP 63/11

Tekst

1 Sygn. akt IV CNP 63/11

POSTANOWIENIE

2 Dnia 16 listopada 2011 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Jan Górowski

5 w sprawie ze skargi uczestniczki postępowania W. K.

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego

7 z dnia 2 grudnia 2010 r.,

8 w sprawie z wniosku J. K.

9 przy uczestnictwie Komitetu Wyborczego Wyborców L. w J. i W. K.

10 o orzeczenie zakazu rozpowszechniania informacji, przepadku materiałów wyborczych, nakazanie sprostowania i przeproszenia oraz zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

11 w dniu 16 listopada 2011 r.,

12 odrzuca skargę.

Uzasadnienie

13 2

14 Uczestniczka W. K. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 2 grudnia 2010 r., wnosząc o jego uchylenie.

15 Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest nadzwyczajnym środkiem prawnym i musi ona spełniać określone ściśle w ustawie kryteria, a to: po pierwsze, spełniać wymogi formalne właściwe dla każdego pisma procesowego oraz po drugie, posiadać tzw. elementy konstrukcyjne, które pozwalają określone pismo zakwalifikować jako ów nadzwyczajny środek prawny. Skarga nie posiadająca elementów konstrukcyjnych, w myśl art. 4248

16 § 1 k.p.c., podlega odrzuceniu a limine.

17 Stosownie do treści art. 4245

18 § 1 k.p.c. wymagania konstrukcyjne skargi

19 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia to: oznaczenie wyroku, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest on zaskarżony w całości lub w części; przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie; wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny; uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy; wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, a ponadto – gdy skargę wniesiono, stosując art. 4241

20 § 2 k.p.c. – że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi oraz wniosek o stwierdzenie niezgodności wyroku z prawem. Skarga uczestniczki W. K. nie spełnia wszystkich wymogów stawianych przed tym nadzwyczajnym środkiem prawnym i z tego względu polega ona odrzuceniu.

21 W skardze wskazano jedynie zaskarżone orzeczenie, od którego jest wniesiona wraz z określeniem zakresu zaskarżenia a także przytoczono podstawy skargi i ich uzasadnienie. Nie wskazano natomiast przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny, podczas gdy zachodzi różnica między przepisami, które zostały naruszone, i przepisami (przepisem), z którymi (z którym) zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. Ponadto skarżący nie wskazał, aby 3

22 uczestniczka wskutek wydania zaskarżonego orzeczenia poniosła jakąkolwiek szkodę, a przez co także brak jest uprawdopodobnienia jej wyrządzenia. Brak również w skardze wykazania, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

23 Z uwagi na powyższe, stosownie do treści art. 4248 § 1 k.p.c., skargę

24 należało odrzucić, o czym orzeczono jak sentencji.