Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lipca 2007 r., IV CNP 63/07

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
IV CNP 63/07
Data
Forma
Postanowienie
Źródło
SAOS: System Analizy Orzeczeń Sądowych (ICM UW), dokument u źródła

Tekst

1 Sygn. akt IV CNP 63/07

POSTANOWIENIE

2 Dnia 10 lipca 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Marek Sychowicz

5 w sprawie ze skargi pozwanych WW i KW

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego

7 z dnia 18 maja 2005 r., sygn. akt [....],

8 w sprawie z powództwa Syndyka masy upadłości "B." SA przeciwko WW, KW i WW

9 o zapłatę,

10 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

11 w dniu 10 lipca 2007 r.,

12 odrzuca skargę;

13 zasądza od WW i KW solidarnie na rzecz Syndyka masy upadłości "B." SA kwotę 3.600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

14 2

Uzasadnienie

15 KW i WW, pozwani w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 18 maja 2005 r., wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem tego wyroku. Wyrokiem tym oddalona została apelacja wymienionych pozwanych i pozwanego WW od wyroku Sądu Okręgowego w Z. z dnia 6 grudnia 2004 r., którym zasądzona została solidarnie od wszystkich pozwanych kwota 3.278.919,92 zł z odsetkami ustawowymi i kosztami procesu.

16 Wniesiona przez pozwanych skarga jest niedopuszczalna, co wynika z art. 4245

17 § 1 pkt 5 k.p.c., albowiem wzruszenie wyroku zaskarżonego tą skargą było możliwe w drodze innego środka prawnego - skargi kasacyjnej (art. 3981 i 3982

18 k.p.c.). Skargę taką pozwani zresztą wnieśli, z tym ze postanowieniem z dnia 8 grudnia 2005 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia jej do rozpoznania. Okoliczność ta nie zmienia faktu, że wzruszenie zaskarżonego wyroku było możliwe w drodze innego środka prawnego, co skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem tego wyroku czyni niedopuszczalną.

19 Wobec powyższego, Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 oraz art. 108

20 § 1 zd. pierwsze w zw. z art. 98 § 1 i § 3 oraz art. 99 k.p.c. w zw. z § 12 ust 5 pkt 2 i § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) postanowił jak w sentencji.

Powołane przepisy